Maar helaas was dat niet zomaar in een keer geregeld, daar ging wel het een en ander aan vooraf…
Op 12 augustus had ik dus een afspraak op het consulaat in Amsterdam, waar ik omstreeks 13.05 uur aankwam voor mijn afspraak om 13.30 uur. Alle afspraken zijn om die tijd en alles gaat gewoon op volgorde van binnenkomst. Ik had twee mensen voor me toen ik aankwam maar al snel werden dat heel wat meer mensen.
Om omstreeks 13.20/13.25 uur ging de poort open en vertelde de beveiliging dat we in een van de twee rijen dienden te gaan staan. Er was er een voor de normale (niet immigratie) visums en een rij voor immigratie, us citizens en overige zaken. Omdat ik enigzins nerveus was ging ik in eerste instantie in de verkeerde rij staan waardoor ik uiteindelijk 4 andere mensen voor mij kreeg, en dat terwijl ik de eerste had kunnen zijn van de immigratie haha.
Na de beveiligingscontroles en een tijdje wachten kon ik mijn papieren inleveren bij een aardige Nederlandstalige medewerker die mij vertelde dat ik even moest wachten en dat ik opgeroepen zou worden wanneer de consul klaar voor mijn interview zou zijn.
Ik raakte tijdens het wachten in gesprek met een paar andere mensen die ook voor een immigratie interview aanwezig waren en ze vroegen me of ik nerveus was. Tot hun verbazing moest ik inderdaad melden dat ik enigzins nerveus was. Ik was nogal nerveus omdat ik de kans had om een afwijzing te krijgen voor het visum in verband met een vroegere rechtzaak. Het was iets kleins en ik heb nooit geen echte veroordeling gehad, maar goed, je wist het maar nooit wat er zou gebeuren en wat de beslissing van de consul zou worden.
Om omstreeks kwart voor drie/drie uur werd ik opgeroepen voor het interview en de consul vroeg me hoe het met mij ging en ik zij dat het wel ok ging maar dat ik ook wat nerveus was voor het interview. Hij vertelde me dat ik niets had om bang voor te zijn maar ja, ik was nog altijd bang voor de uitkomst in verband met die rechtzaak. De consul vroeg me eerst een aantal standaard vragen, naar ik begrepen heb van diverse fora’s is dit om te zien of ik Michelle wel echt zou kennen. De vragen waren onder andere hoe ik Michelle heb leren kennen, wat mijn verjaardag is, wat Michelle’s leeftijd is, wat zo leuk aan Michelle was, waarom ik met haar wilde trouwen en dat soort vragen. Dat was inderdaad niets om mij zorgen om te maken.
En toen was het tijd om over mijn rechtzaak te praten. Ik vertelde de consul dat datgene wat destijds gebeurd was en wat de uitspraak van de rechter was. De consul was enigzins onzeker of hij mij het visum wel zo kon geven want er stond namelijk een andere klassificatie op het aantekening mondeling vonnis. Ook was de officiele vertaling van de uitspraak naar het Engels toe enigzins onduidelijk waardoor het uitgelegd kon worden als zijnde dat ik daadwerkelijk vast gezeten zou hebben, terwijl dit niet zo was. De consul meldde mij dat ik het visum nog niet zou krijgen en verzocht mij een email te sturen naar het consulaat waar ik het gehele verhaal in het Engels zou vertellen waarop zij dan een beslissing zouden kunnen maken.
Ik heb nog diezelfde avond (of eigenlijk nacht, aangezien het 1 uur in de nacht was eer ik de mail had verzonden) een mail verstuurd naar het consulaat waarin ik alles uit heb gelegd en aan mijn uitleg had ik ook een kleine uitleg van mijn oom, een gepensioneerde advocaat, toegevoegd over de klassificatie en wat de reden was dat deze anders was dan dat wat mijn aandeel was in datgene waarvoor ik voor moest komen.
En toen was het wachten geblazen…
Tot deze ochtend, twee dagen na het interview. Ik belde omstreeks half negen om te controleren of het consulaat mijn email in goede orde had ontvangen op het juiste email adres en het consulaat kon mij melden dat ze het net uitgeprint hadden, het aan mijn dossier toegevoegd zou worden en dat ik zo spoedig mogelijk het resultaat zou horen…
30 minuten later ontving opeens een email van het consulaat waarin stond dat de consul de mail had gelezen en besloten had dat er geen reden was om het visum te ontzeggen en dat ik kon bellen voor een afspraak om mijn paspoort af te geven, wat ik uiteraard gelijk heb gedaan. Ik ben vanmiddag gelijk naar Amsterdam gereden om mijn paspoort af te geven. Ik kreeg het visum!! 
:D
Dus ja, even was het zweten omdat ik afgestraft zou kunnen worden voor iets stoms waar ik ruim tien jaar geleden mee te maken heb gehad maar goed, het was eind goed al goed voor ons. En nu gaan we verder met de volgende stappen.. een vliegtuig ticket boeken, een trouwdatum beslissen en heel veel dingen opzeggen zoals bijvoorbeeld de Nederlandse verzekeringen en natuurlijk moet ik mijn inboedel gaan verkopen.. Maar goed, we beginnen bij het begin zometeen, en dat wordt het boeken van een vliegticket naar Michelle
