Varkensvlees en de Pali Highway
Hawaï heeft veel folklore en mythes, helemaal als het over de Pali gaat.
De Pali, of eigenlijk Nu’uanu Pali, is een gedeelte van de oostelijke klif (pali in Hawaiiaans) van de Ko’olau berg, die bovenaan de Nu’uanu vallei te vinden is (wij hebben trouwens ons huwelijk in de Nu’uanu botanische tuin laten plaatsvinden, zo’n beetje in het begin van de vallei).
De Pali Highway is een van drie de manieren om direct van onze kant (de westzijde) naar de andere kant van het eiland te komen (ok, er is nog een andere manier, maar dan moet je langs de kust rijden en dat kan nogal lang duren). Je gaat als het ware over en door de berg heen.
Ik zal je een paar foto’s geven (alleen de eerste twee foto’s heb ik zelf gemaakt overigens (in 2007), de rest heb ik via images.google.com van het net geplukt, een paar zeggen “Picture by Jai” wanneer je met de muis erover gaat, deze heb ik op dit forum gevonden en zijn gemaakt door Jai), zodat je een beetje een idee kunt krijgen hoe de Pali er uit ziet.
Als eerste onze kant, de westzijde:
Zoals je kunt zien is dit een weinig spectaculair gezicht. Dit komt voornamelijk omdat het over een lengte van zo’n 9-10 km zeer geleidelijk aan omhoog gaat.. daarnaast zit je in een vallei tot bijna aan de top, dus je hebt geen afgronden of iets dergelijks naast je maar bergwanden met dikke begroeiing (vooral aan de top, daaronder zie je nog redelijk wat huizen staan).
Aan de andere zijde, de oostzijde, ziet het er als volgt uit:
Een stukje mooier lijkt mij zo 
De Pali heeft een rijke geschiedenis, zo heeft er in 1795 een van de bloedigste veldslagen plaats gevonden: Koning Kamehameha I wilde de eilanden van Hawaï verenigen als één koninkrijk en is, met zijn leger van 10.000 krijgers, na het veroveren van Maui en Moloka’i, doorgegaan naar O’ahu. Op dit eiland heeft de beslissende slag plaatsgevonden in de Nu’uanu vallei en verdedigers van O’ahu zijn, onder leiding van Kalanikūpule, destijds omhoog gedreven naar de kliffen waar ze in het nauw gedreven werden. Meer dan 400 krijgers werden over de klif gedreven en vielen zo’n 350 meter naar beneden, hun dood tegemoet.
De Pali highway, dat wilt zeggen, de eerste weg over de Nu’uanu Pali, was gebouwd in 1845 om de oostzijde met de westzijde te verbinden. In 1898 werd deze weg omgezet in de (oude) Pali highway en tijdens de constructie hiervan zijn zo’n 800 schedels gevonden waarvan gedacht wordt dat dit de overblijfselen zijn van de krijgers die destijds van de kliffen gevallen zijn. Deze weg werd later weer vervangen door de huidige Pali highway en de tunnels (zie bovenstaande foto’s).
Op de volgende foto’s kun je de oude Pali highway zien:
In de eerste foto zie je de oude Pali higway links en de nieuwe ietsjes eronder aan de rechterkant. Bij de overige twee foto’s kun je zien dat het het behoorlijk groen is met gras en ander spul.. de weg zelf is afgesloten voor rijdend verkeer maar je kunt er als voetganger nog wel naar toe heb ik begrepen.
Goed, terug naar de folklore en mythes, want daarom schrijf ik deze post eigenlijk..
Zoals je begrijpt zijn er een aantal mythes ontstaan uit het bloedbad wat destijds is aangericht maar er zijn er ook die vrij recent zijn bijgekomen. Allemaal spelen ze zich af op of rond de Pali en het is dus, volgens de verhalen, ook vooral in de nacht uitkijken geblazen.
Zo heb je de ‘Nacht Marcheerders’, dit zijn de geesten van de oude krijgers die op alle eilanden wel voorkomen, en voornamelijk op plaatsen waar grote veldslagen hebben plaatsgevonden, zoals bijvoorbeeld de Nu’uanu Pali.. Er zijn meerdere legendes over hun en een er van is dat waneer je een nacht marcheerder recht in de ogen kijkt, dat ze je dwingen om met hun mee te lopen tot in de eeuwigheid, maar als er al een familielid bij hun is opgenomen zullen ze je sparen. Er wordt verteld door de Hawaïanen dat wanneer je in de buurt komt van nacht marcheerders je plat op je buik moet gaan liggen en je gezicht naar beneden gericht moet houden om oogcontact te vermijden, je moet je stil houden, zachtjes ademen en vooral ook niet bewegen. Sommigen zeggen dat ze je soms aanstoten om een reactie te provoceren om je dan alsnog mee te kunnen nemen. Lekker verhaal dus.. brr…
En er zijn veel van dit soort verhalen hier in Hawaï.. zo zijn er bijvoorbeeld ook twee grote stenen te vinden achterin de Nu’uanu vallei, Hapu’u en Ka-lae-hau-ola, waarvan gezegd wordt dat ze twee godinnen vertegenwoordigen die een veilige reis naar beneden waarborgen. Reizigers laten bloemen of schors als offer achter voor een veilige reis, en ouders begraven er soms de navelstreng van hun pasgeborenen onder de stenen tegen het kwaad. Ook wordt er gezegd dat er een “mo’o wahine” (een hagedis vrouw) rondspookt bij de pas. Een mo’o wahine is een mythisch wezen die de vorm aanneemt van een knappe vrouw en mannelijke reizigers over de klif naar hun dood lijdt. Een beetje het idee van de Lorelei op de Rijn.
Maar goed, ik kan nu wel verhalen blijven vertellen, er zijn er nog vele andere namelijk, maar ik wil het toch terug gaan naar de titel van deze post: Varkensvlees en de Pali Highway.
Een van de mythes, of folklore, die hier rond gaat, en ook zeer ernstig geloofd wordt, is dat men nooit of ten nimmer varkensvlees over de Pali mee mag nemen, en dit zeker niet ’s nachts moet proberen. De exacte verhalen verschillen een beetje maar de legende is dat wanneer men varkensvlees, in wat voor soort dan ook, over de Nu’uanu Pali per auto probeerd te vervoeren, dat de auto dan stopt en niet meer zal starten totdat het varkensvlees uit de auto verwijderd is. In sommige versies dient het varkensvlees rauw te zijn, in sommige weer niet (Michelle’s versie is bijvoorbeeld dat het vlees als een gerecht in de auto aanwezig moet zijn). Sommige versies zeggen dat het alleen gebeurd wanneer het donker is en in andere versies wordt er gezegd dat er een witte hond zal verschijnen en dat je het vlees aan de hond moet geven om vervolgens weer door te mogen rijden.
Deze legende komt voort uit de oude Hawaïaanse mythologie. Volgens de legende hadden de Hawaïaanse vulkaan godin Pele en de halfgod Kamapua’a (een half-man-half-varken) een nogal turbulente relatie, en de twee kwamen overeen om elkaar nooit te bezoeken. Wanneer men nu varkensvlees over de Pali meeneemt dan wilt de legende eigenlijk dat die persoon symbolisch een stuk van Kamapua’a meeneemt van de ene zijde naar de andere, en Pele zal er vervolgens voor zorgen dat dit niet gebeurd.
Overigens worden er nog meer dingen geloofd wat betreft voedsel en de Pali. Zo zouden er ook aanvallen zijn geweest van hongerige geesten die reizigers aanvielen voor hun eten. Vrachtwagenchauffeurs binden zo bijvoorbeeld een vers, groen blad van de Ti plant, een blad van een banaan of een stuk bamboe aan hun containers met voedsel om boze geesten af te wenden.
Goed.. waarom schrijf je dit allemaal dan op kun je jezelf misschien afvragen.. nou, eigenlijk omdat ik mezelf onlangs bedacht dat ik samen met Michelle afgelopen week ’s avonds een keer varkensvlees over de Pali heb meegenomen…
Waarom we dit gedaan hadden? Nou eigenlijk was ik mezelf daar helemaal niet van bewust op het moment dat het gebeurde (en Michelle blijkbaar ook niet). We hadden in een restaurant gegeten en Michelle had een gerecht met varkenslapjes genomen, ze kon echter niet alles opkrijgen en namen we het dus mee als doggiebag (alhoewel het een doosje was haha). Michelle had echter die avond een vergadering op haar werk, om omstreeks 21.45 (ze had ook een eerdere tijd kunnen nemen maar Michelle wilde naar deze tijd, dit even terzijde vanwege het ‘rare’ tijdsstip), en omdat het eten wat uitliep zei ik tegen haar dat ik wel mee zou gaan en dat ze me niet eerst af hoefde te zetten (ik zou dan even in de auto blijven wachten, het duurde tenslotte hooguit een uurtje).
Michelle werkt in Kaneohe, aan de oostzijde van het eiland, dus aan de andere kant van de bergketen. Het eten wat ze overhad plaatsten we voordat we weggingen achter in de auto, in een afgeschermd gedeelte (dit zodat de auto niet zou gaan stinken naar voedsel) en we gingen op weg naar de andere kant van de bergen. Heen zijn we via de snelweg H3 gegaan.. dit is de meest snelle manier voor ons maar voor mij ook de meest ongemakkelijke omdat hij nogal lang hoog blijft zitten en aan de andere kant van de berg rij je eerst een stuk op een ontiegelijk hoge brug, en sja, de mensen die mij kennen weten dat ik nogal last van hoogtevrees heb haha. We besloten dat Michelle heen zou rijden over de H3, dit zodat ik geen of weinig last van mijn hoogtevrees zou hebben, en terug zou ik rijden over de Pali omdat ik die weg een stuk minder eng vind (die gaat namelijk heel snel omhoog aan de oostzijde en de westzijde is echt niet eng om te rijden, je bent er dus zo vanaf als je hoogtevrees hebt).
Goed, zo gegezegd, zo gedaan… en nu wil je natuurlijk weten of er iets is voorgevallen op onze reis naar de andere kant, en weer terug over de Pali? Nou, nee.. niet dat ik weet.. ik heb niets bijzonders gezien die avond en de auto stopte ook niet, gelukkig maar.
Waarom het bij ons goed is gegaan? Nou, je zou kunnen zeggen dat het uiteindelijke een mythe is, en dus geen waarheid bevat.. maar ja, hoe verklaar je dan al die andere verhalen van mensen waarbij het wel echt gebeurd is? Of bijvoorbeeld van de mensen die ongeluk kregen nadat ze stukjes vulkaan meenamen vanaf een van de eilanden? Dat was tenslotte dezelfde godin die voor het ongeluk zorgde (denk bijvoorbeeld aan een aflevering van een reisprogramma in Nederland.. zodra de presentator het stukje vulkaan in zijn zak stak, waaide zijn pet af.. hij heeft het stukje ook zeer snel weer terug gelegd). Ook zijn er testen gedaan door TV presentatoren, waarvan je een van de testen hier kunt lezen: Pork and Pali are Recipes for Disasters (in het engels, best aan te raden om te lezen).
Andere redenen die je zou kunnen bedenken is dat onze auto te nieuw was.. sja, dat denk ik eigenlijk niet.. het is uiteindelijk allemaal hetzelfde natuurlijk. Misschien was het omdat we er totaal niet bij hebben stil gestaan of wellicht was het omdat de binnenkant van onze auto her en der bekleed is met bamboe hout. Misschien had het toch rauw vlees moeten zijn en niet kant en klaar vlees, als gerecht, zoals Michelle zei.. of wellicht gebeurde het alleen op de oude Pali Highway, dat is namelijk ook een van de verhalen (alhoewel die nog meer enge verhalen kent, voornamelijk door de dichte begroeiing die natuurlijk een goede achtergrond voor spookverhalen kan geven in het donker).
Nee, ik denk zelf dat het met niets van dit alles te maken heeft gehad. Ik denk dat Pele inzag dat we het vlees vanaf haar zijde mee hadden genomen en dus feitelijk weer terugbrachten waar het hoorde. Daarnaast denk ik ook wel dat er wat voor te zeggen valt dat we wellicht mededogen hebben gekregen vanwege ons aanstaande kind en misschien ook mijn hoogtevrees.. ik moet er bijvoorbeeld niet aan denken dat onze auto plotseling zou stoppen aan de oostzijde van de bergketen (welke van de drie wegen dan ook), ik denk dat ik me echt helemaal geen raad zou weten.
Ik ben na deze avond nog zeker drie keer de Pali over gegaan de afgelopen week. Een keer om Michelle te verassen en haar op te halen van haar werk, dit was op zich wel een apart iets toen ik alleen de Pali op reed en er opeens een auto naast me zat.. natuurlijk niets met folklore te maken maar ik had hem echt niet in de gaten tot hij echt naast me zat (aan de rechterkant nog wel, ik reed in het midden van de driebaansweg, en hij bleef rechts van mij zitten tot we overgingen in een tweebaansweg, vlak voor de tunnels.. niets engs, gewoon raar). En ik ben ook de dag erna over de Pali gegaan (nu met kippenvlees en rundvlees, overblijfselen van een ander etentje haha) om Michelle naar haar werk te brengen, dit was wel overdag en ik heb hier dus ook niets mee gemerkt gelukkig.
Goed, al met al is er gelukkig niets gebeurd. Er valt natuurlijk wat voor te zeggen dat het folklore is, maar het feit dat men er zo ongeloofelijk in geloofd hier, heeft ook wel iets.. ik zal namelijk nooit bewust varkensvlees mee over de Pali meenemen, ook niet nu het deze keer wel goed is gegaan… je weet het namelijk maar nooit.
