Hier weer even een berichtje van ons, het is al weer eventjes geleden dat ik iets geplaatst heb dus mag het wel weer

Allereerst maar even zeggen hoe het met Michelle en de baby gaat, met hun gaat alles gelukkig erg goed, we zijn er eindelijk uit wat voor naam we kiezen voor de baby, met de hulp van mijn dochter Larissa, die via Skype de laatste keuze heeft mogen maken uit een paar namen. Michelle voelt de baby de laatste tijd regelmatig schoppen, en natuurlijk zul je zien dat wanneer de baby schopt, ik het ook wil voelen en.. inderdaad, de baby stopt met schoppen.. ach, we zullen het er maar op houden dat ze papa liever geen pijn doet

We zijn afgelopen weekend trouwens twee dagen op stap geweest in verband met mijn verjaardag. Yep, ik begin een oude l*l te worden haha. Nah, valt wel mee hoor haha. Naast alle cadeautjes uit Nederland, heb ik van Michelle voor mijn verjaardag een nieuwe digitale spiegelreflex camera gehad, inclusief 2 zoomlenzen, filters en heel wat meer spul. Het is een heel erg mooi ding, dat natuurlijk eventjes uitgeprobeerd moest worden

Goh, ik kan je wel zeggen dat ik nu een hoop te leren heb, het is niet meer gewoon richten en schieten, nee, ik kan nu alles zelf instellen zoals de belichting, diafragma, witbalans, etc etc etc. Natuurlijk konden sommige functies ook met een normale digitale camera ingesteld worden, maar dat doen niet veel mensen, bij dit apparaat is het veel leuker om te doen haha.

Anyways, op vrijdag zijn we naar de zuidkust gegaan, waar wat mensen aan het surfen waren, waarop ik dus kon bekijken of ik nu wat verder kon inzoomen (het surfen gebeurd namelijk behoorlijk ver van de kust). En dat lukt aardig moet ik zeggen, hier wat fotootjes daarvan:

De eerste foto is erg verkleind, omdat er in een groot formaat geschoten wordt, de tweede foto is eigenlijk de surfer in de eerste foto, maar bijna volledig ingezoomd (de foto was geheel ingezoomd genomen, maar deze foto is ook ietsjes verkleind).

Bovenstaande foto’s zijn gewoon even ter illustratie hoe ver je met het ding kunt inzoomen, de surfer in de foto was een behoorlijk eind uit de kust verwijderd. Hieronder nog een aantal foto’s die ik op die plek genomen heb:

Sommige foto’s zijn helaas ietsjes donker uitgevallen (plus het was vaak bewolkt die dag), maar ach, we hebben de camera nog maar net, er moet dus nog een hoop geleerd worden

Tegen de avond zijn we nog even in de stad geweest, voordat we naar Waikiki gingen om daar uit eten te gaan voor mijn verjaardag. Daar heb ik dus ook een paar foto’s geschoten, eigenlijk voornamelijk omdat ik een panorama foto wilde maken en een paar foto’s wilde maken tijdens zonsondergang. Hier een paar van die foto’s:

Ik weet dat het vrijwel dezelfde foto’s zijn, maar ik wilde even illustreren dat de lucht hier in Hawaï erg veel kleuren kent, vooral tijdens een zonsondergang. Tussen bovenstaande foto’s zit slechts een paar minuten elk. Hier nog een paar fotootjes:

En toen werden we weggestuurd door de bewaking.. we zaten er al een tijdje en ze vonden het maar verdacht dat er mensen op het dak van de parkeergarage de hele tijd foto’s aan het nemen waren. Jammer, maar ach, we besloten toen om maar richting Waikiki te rijden voor ons etentje.

Ik zei trouwens dat ik ook een paar panorama foto’s had gemaakt, hier is er eentje (ik heb hem een stuk kleiner van formaat gemaakt, het origineel is zo’n 20 megabyte groot):

Zo’n panorama foto maken is trouwens vrij simpel, je moet zorgen dat de camera op een statief staat, en dan zorgen dat je genoeg foto’s neemt voor overlappingen (bovenstaande foto is opgebouwd uit 34 foto’s opgebouwd, geloof ik), en dan de juiste software gebruiken. Ik gebruik een gratis programma, en ik moet zeggen dat het geweldig werkt, het programma doet alles voor me, foto’s plaatsen, rechtzetten, schaduws bijwerken enz. enz.

Goed, daarna zijn we dus uit eten gegaan in Waikiki en op onze terugweg hebben we besloten om nog even door de stad te rijden om een bepaald gebouw te vinden (ik zal zo de foto laten zien van het gebouw). Net toen we het gebouw gevonden hadden, werd ik door de politie aan de kant gezet (of eigenlijk, ik reed een parkeerplaats in en hij stond toen net achter me). Ik bleek niet gestopt te hebben voor een stopbord. Hij heeft de papieren gecontroleerd en hij controleerde of ik alcohol op had (we zeiden dat we net een etentje hadden gehad, en ik moet zeggen dat het niet zoals in Nederland een ademtest is, nee, ik moest een pen volgen met mijn ogen terwijl hij in mijn ogen scheen met een zaklamp… ik weet het niet, maar het lijkt me niet echt een goed middel.. maar ach, ik had niets gedronken). Na een korte vermaning liet hij me gaan, zonder bekeuring. Ik had dus behoorlijk geluk. Ik weet niet waarom, maar het is mogelijk dat hij doorhad dat het mijn verjaardag was en dat hij me daardoor liet gaan. Volgens Michelle kon het ook zijn omdat ik gewoon aardig bleef en niet moeilijk ging doen, of omdat ik gewoon eerlijk toegaf dat ik fout zat… ik hou het er op dat het was vanwege mijn verjaardag

Maar goed, het gebouw in kwestie wat we zochten is als volgt:

Ziet er mooi uit toch? (ja, ik weet het, ik heb helaas een lens gebruikt die sterretjes maakt van lichten, ik had dit beter niet kunnen doen haha… aldoende leert men).

Kun je geloven dat dit een muurschildering is, en niet echt, zoals het lijkt, 3D?

Dit stukje kunst is geschilderd in 18 maanden (10 tot 14 uur per dag) door een artiest genaamd ‘John Pugh’. In de lokale krant werd het volgende erover geschreven (in dit geval vertaald):

“Pugh zei dat de epische golf, achter surf pionier Duke Kahanamoku, Koningin Lili’uokalani zelf is, wiens blijvende erfenis blijft voortleven in het centrum voor kinderen dat naar haar genoemd is, en op andere manieren. Om de golf precies goed te krijgen heeft hij een glas kunstenaar ingehuurd om een model van een golf te maken, die vervolgens kon bestuderen.

Hij zei dat de kinderen in de muurschildering geschenken aanbieden in hulde aan de koningin. In het venster aan de rechterkant is Prins Kuhio te vinden, die in het Congres heeft gedient en de ‘Hawaiian Homes act’ heeft gecreërd om meer Hawaiianen naar het land terug te kunnen laten keren.”

Maar goed, om dus te bewijzen dat het echt een muurschildering is, hier een foto van dichtbij genomen:

Dat deze schildering echt mensen voor de gek kan houden blijkt overigens wel van de eerste dagen dat het af was.. er stond in hetzelfde artikel in de lokale krant te lezen dat een ploeg van de brandweer naar het gebouw was gegaan omdat ze dachten dat de kinderen, die je in de schildering ziet, niet naar beneden konden komen. Die kwamen er dus ook achter dat het niet echt was haha.

Goed, morgen of overmorgen zal ik weer een nieuw berichtje plaatsen van afgelopen zaterdag. We zijn die dag ook een beetje buiten geweest, en ik heb toen een aantal foto’s gemaakt in een botanische tuin. Maar goed, het ligt er dus een beetje aan hoe druk ik het heb (om de een of andere reden heb ik het de laatste dagen best druk). Goed, nu eerst naar bed, het is weer laat..