Zoals ik had beloofd in mijn tweets van gisteren, zou ik nog wat foto’s uploaden van ons bezoek aan Maui. Echter, toen ik de foto’s en de filmpjes vandaag aan het bekijken was, kwam ik tot de ontdekking dat we helemaal niet zoveel foto’s hadden, eigenlijk alleen maar van de walvissen maar niet van ons bezoek aan Maui zelf (maar wees gerust, ik heb ze wel van de walvissen).. en ook met de filmpjes valt het eigenlijk vies tegen, daar hebben we niet eens genoeg van om een fatsoenlijk filmpje in elkaar te zetten.
Het valt wel te verklaren hoor, op het schip toen we ook wat wilde filmen was ik voornamelijk met het fototoestel bezig, en Michelle had het voornamelijk druk met de baby, die op het schip wakker was geworden en honger had gekregen. En sja, het aantal foto’s van Maui valt zo ontzettend tegen omdat het fototoestel eigenlijk de hele tijd in de achterbak heeft gelegen, in plaats van voorin zodat we foto’s konden maken.
Dat wordt dus over niet al te lange tijd weer een keer naar Maui gaan om wat meer foto’s en filmpjes te maken.. wellicht dat we dan een overnachting kunnen doen, want we hebben nu ook niet veel meer gedaan dan het kijken naar walvissen vanaf een boot.
Anyways, laat ik maar eventjes een kort verslagje maken van ons reisje naar Maui. Zoals ik al eerder had aangegeven was ik er vooral benieuwd naar hoe Isabella zich zou gedragen in het vliegtuig. Het is normaal gesproken een lieve meid, en erg stil, maar ja, hoe gaat ze om met luchtdruk verschillen en openklappende oren enzo? Nou, dat is me allemaal reuze meegevallen. Ze vond het allemaal wel best en het boeide haar niet echt, en dat terwijl ik zelf wel last van mijn oren had haha (sowieso heb ik het op die korte vluchten meer dan op de lange, het lijkt alsof ze met die kleine vliegtuigen sneller omhoog schieten). Ook de turbulentie tijdens de landing in Maui was voor haar geen probleem, ze viel er fijn bij in slaap haha. Nee, ik hoef me geen zorgen te maken hoe het straks zal gaan als we de lange vlucht naar Nederland zullen maken.
Door de beveiliging gaan met Isabella was trouwens ook erg simpel. Ik had behoorlijk wat gelezen van te voren om te zien hoe dat in zijn werking zou gaan, en ik heb aardig horrorverhalen gelezen, maar niets was er van waar, alles ging zo ontzettend snel en soepel.. het was bijna alsof ik alleen reisde.
Eenmaal op Maui aangekomen hebben we eerst onze huurauto opgehaald, bij Walmart wat flessen melk voor Isabella gehaald en daarna zelf wat gegeten bij Sam Sato, een klein lokaal restaurantje, want Michelle is namelijk weg van hun ‘dry noodles’.
Daarna zijn we vanuit Kahului naar Lahaina, aan de west zijde van Maui, gereden en tijdens die rit viel het ons op dat het zo ontzettend droog was. Ik had er een paar weken geleden al over gelezen in de krant dat er veels te weinig regen viel in sommige gebieden op de eilanden hier, maar dat het zo erg was stond ik toch wel van te kijken. Het leek echt heel erg op een woestijn daar.
Toen we bij Lahaina waren wisten we nog niet zeker of we een boottocht wilde maken om naar walvissen te gaan kijken. Er was namelijk voorspeld dat er hoge golven rondom de eilanden konden zijn, tot wel 10 meter hoog, en sja, dan wil je niet op een klein bootje zitten haha. Maar gelukkig zag het water rustig uit, de zon kwam door en opeens zagen we een walvis uit het water schieten, een beetje zoals op de volgende foto:
Nee, helaas is dit geen foto van mijzelf, we hebben ze na die ene niet meer zo gezien. Michelle zag net deze foto en haar reactie was “Hey, wij hebben helemaal niet meer van die walvissen gezien tijdens onze boottocht, we moeten terug, we hebben alleen maar luie walvissen gezien” haha. Dat gaan we ook zeker weten doen, het was echt heel leuk om te doen.
We hebben toen kaartjes gekocht voor een boottochtje en zijn niet veel later aan boord gegaan. We hebben vrij veel walvissen waargenomen, en al was het niet zoals op de foto hierboven, het was nog altijd zeer de moeite waard. Het was echt heel erg mooi om dat zo allemaal te zien. Maar goed, ik weet dat er mensen zijn die die foto’s graag willen zien dus ik stop maar even met praten zodat ik de foto’s nu kan laten zien. Commentaar staat onder de foto, zoals altijd 
Zo, ik denk dat dit wel volstaat voor nu. De volgende keer dat we in Maui zijn beloof ik dat we wat meer verschillende plaatjes hebben (wellicht dat we dan ook onderwater plaatjes hebben, we wilden namelijk ook nog met een onderzeese tocht meegaan, maar er was niet genoeg tijd deze keer).
Op de eerste paar foto’s van de bultruggen kun je een moeder met haar kalf zien, en bij de laatste foto’s kun je een vrouwtje zien, en een mannetje wat tussen ons en het vrouwtje in zwom. Waarschijnlijk om haar tegen ons te beschermen, want sja, stel je voor dat ons schip met haar zou willen paren, dat kan hij niet hebben natuurlijk haha.
Nadat we terug aan wal waren gekomen zijn we richting Kihei gereden, waar we eigenlijk Shave Ice wilden halen, maar Isabella begon een beetje chagrijnig te worden, ze was moe en had maar weinig geslapen, ze kreeg honger en ze moest verschoont worden.. sja, dan zou ik ook sjaggie worden hoor haha. Dus hebben we bij een beach park geparkeerd en daar een tijdje gestaan en gerelaxed terwijl we konden genieten van een zonsondergang op zee.
Toen Isabella eenmaal klaar was, en wij honger kregen, zijn we terug naar Kahului gereden om daar wat te eten bij Koho. En wat denk je, zitten we eenmaal rustig aan ons tafeltje, begint Isabella heel erg hard te huilen… ik wist niet waar ik het zoeken moest, het was er hartstikke druk en dan gaat je baby huilen, poeh poeh.. gelukkig werd ze stil toen Michelle haar vasthield en ze kon kijken naar wat plafond ventilatoren (daar is ze helemaal weg van, vooral als ze draaien haha), en konden we toch nog van ons eten genieten. Het eten was er overigens heel erg goed.
Na Koho hebben we nog wat donuts gehaald bij Krispy Kreme, die hebben namelijk echt ontzettend lekkere donuts. En daarna zijn we richting de luchthaven van Kahului gegaan om weer terug naar Honolulu te vliegen.
Kun je trouwens zien hoe bevooroordeeld je kunt raken dankzij al die terroristische aanslagen en zo, we hadden tijdens onze vlucht een nogal apart figuur aan boord (we hadden hem ook al bij de check-in gezien) waar ik nogal mijn vraagtekens bij had (en het cabine personeel eveneens zoals ik kon horen (we zaten terug op de voorste rij in de eerste klas, en dan hoor je alles wat ze zeggen)) en er waren nog een paar mensen waarbij ik me niet helemaal 100% op m’n gemak voelde.. Het zal best een vooroordeel zijn, en verders niets bijzonders, wat eigenlijk best triest is als je erover nadenkt, maar ja, door al die negatieve nieuwsberichten ga je soms wel eventjes anders denken. Je bent toch automatisch meer op je hoede als je tegenwoordig vliegt lijkt het wel.
Ach ja, de vlucht terug ging gelukkig voorspoedig. We zaten best lekker daar in de eerste klas en ook Isabella had het wel naar haar zin volgens mij. Er was geen turbulentie toen we terugkwamen (wat wel fijn is want het zijn best kleine vliegtuigen) en het was ook zo voorbij die vlucht, we waren amper 30 minuten in de lucht haha.
Goed, zoals gezegd, de volgende keer dus meer foto’s, en dan zullen we ook een filmpje online zetten
#
#
