Arme Isabella :(
Posted on September 2nd, 2010Vandaag was het even schrikken, vond ik. Om omstreeks 17.00 uur waren Isabella en ik in haar speelruimte zodat zij wat kon spelen (ze zit momenteel in een fase dat ze absoluut niet alleen wilt spelen, dus ga ik er af en toe maar bij zitten) en plots hoorde ik *BOEM*, ik draai mij om en ik zie Isabella direct naar mij toe kruipen (ik zat nog geen halve meter bij haar vandaan) met dikke tranen en hard huilen. Ik nam haar dus bij me om haar te troosten en dacht in eerste instantie dat ze op haar handen gevallen was. Ze stond namelijk iets ervoor op haar knieën, met haar gezicht naar de muur. Maar, nadat ik haar eventjes troostte zag ik opeens allemaal bloed uit haar mond komen.. daar schrok ik behoorlijk van kan ik je zeggen.
Omdat ik niet zo goed kon zien waar het vandaan kwam uit haar mond, bedacht ik dat het wellicht verstandig was om te zorgen dat er minder bloed in haar mond zou zitten, en dus heb ik dat door middel van tissues wat weg kunnen halen. Daarna heb ik met pijn en moeite kunnen zien dat er een snee van ongeveer een centimeter in haar tandvlees aan de bovenkant zat, ongeveer dezelfde breedte als haar ondertanden. Die was dus met haar tanden door haar tandvlees heen gegaan, ik kan me voorstellen dat dat pijn gedaan moest hebben.
Ik heb haar daarna eerst op een paar ijsklontjes laten zuigen zodat het wat kon stelpen en zodat de pijn wat minder zou worden, en dat bleek goed te werken. Het bloed stopte en ze stopte ook met huilen. Ook al begon ik wel te denken dat het wel mee zou vallen heb ik daarna toch mijn schoonmoeder gevraagd wat zij vond, of ik de kliniek zou bellen om te kijken of ik langs moest komen of niet, de snee was namelijk best fors voor zo’n klein mondje. Zo gezegd, zo gedaan. Ik belde de ‘advies verpleegster’, die mij aanraadde om naar de spoedeisende hulp te gaan omdat er wellicht gehecht moest worden.
Eenmaal bij de spoedeisende hulp werden we vrij erg snel geholpen, en de verpleger die ons in eerste instantie hielp was helemaal onder de indruk van Isabella’s mooie ogen, zo erg zelfs dat hij toestemming vroeg om haar ogen te mogen fotograferen zodat hij het aan zijn vriendin thuis kon laten zien. Sja, dan wordt je als vader zijnde toch wel heel trots hoor (zelfs ook al gebeurd dit regelmatig, ik hoor zo vaak leuke dingen over haar ogen)
Maar goed, daarna gingen we naar een ruimte waar de dokter haar zou onderzoeken, en die zei dat hij wel kon hechten maar dat het meer nadelen met zich mee zou kunnen brengen dan voordelen omdat haar tandjes momenteel aan het doorkomen zijn aan de bovenkant, en hechtingen konden dan het e.e.a. best in de war brengen. Ze was verder in orde bevonden, ook dat ze niet bewusteloos was geweest, of dat ze niet meer huilde en het niet meer bloedde waren goede dingen, dus we hoefden ons niet al te veel zorgen te maken, gelukkig maar.
Ze slaapt nu, maar ze is de rest van de dag/avond wel een beetje zielig gebleven. Ik ben blij dat ze in orde is, maar ik schrok toch wel eventjes toen het net gebeurde. Hopelijk voelt ze zich morgen een stuk beter ![]()