Afgelopen nacht, omstreeks half vier in de nacht Nederlandse tijd, werd ik wakker van een geluid dat ik normaal alleen hoor als ik wakker moet worden om te gaan werken. Ik opende mijn ogen en het eerste wat mij opviel was dat het nog altijd donker was, ik keek daarna op mijn wekker en zag dat we nog in het midden van de nacht zaten.. Ik keek daarna op mijn laptop en zag dat het mijn laptop was die mij wakker maakte want ik had een email ontvangen van de Amerikaanse immigratie dienst waarvoor ik een tijd terug een alarm had ingesteld voor het geval dat ik een mailtje zou ontvangen.

Ik keek naar het onderwerp van de email en las ‘Case Status Information for Receipt Number: WACXXXXXXXXXX‘ en ik was gelijk klaarwakker. “Zou dit het zijn?” dacht ik bij mezelf terwijl ik ook wist dat het net zo goed een aanvraag voor meer bewijsmateriaal kon zijn. Ik opende de email en las het volgende:

‘On June 5, 2008, we mailed you a notice that we have approved this I129F PETITION FOR FIANCE(E). Please follow any instructions on the notice. If you move before you receive the notice, call customer service.’

Dit betekende dat wij eindelijk de tweede ‘Notice of Action’ hadden ontvangen en dat we zonder problemen heelhuids door de eerste ronde van het visum traject zijn gekomen!!

Ik heb daarop direct Michelle gebeld, zo van ‘er is iets gebeurd…’, zij had dus zoiets van ‘wat dan?’, ik maakte haar een beetje gek met mijn mededeling maar vertelde het toen, ze was uiteraard net zo blij als ik was.

Ik kan je zeggen dat ik steeds nerveuzer werd nagelang het wachten langer duurde.. Hoe langer het duurde, hoe meer ik er gestressed van raakte. “Hebben ze nog steeds onze aanvraag?” was een van de vele gedachten die heel veel door mijn gedachten heen ging.

Ik ben echt heel erg blij dat we onze goedkeuring hebben gehad voor dit gedeelte van het proces. Nu wordt onze aanvraag doorgestuurd naar het NVC (National Visa Center) in Portsmouth vanwaar het naar het consulaat in Amsterdam verstuurd zal worden, die daarop mij weer een pakket stuurt met daarin een stapel formulieren welke ik weer moet invullen. Als dit dan weer achter de rug is zal ik een afspraak moeten maken voor een medisch onderzoek en röntgenfoto’s in Amsterdam, en ik zal een uitnodiging ontvangen voor de interview op het consulaat te Amsterdam. In de tussentijd zal Michelle mij ook nog een pakket met documenten, formulieren en dergelijke sturen welke ik weer mee dien te nemen naar het consulaat. 

Ik denk dat het verloop van onze visum aanvraag nog ongeveer 2 tot 3 maanden gaat duren waarna we uiteindelijk de visa mogen ontvangen (of niet, maar ik hoop van wel).

Ik hoef gelukkig niet bang te zijn voor het medische examen omdat ik recentelijk nog een paar medische testen heb ondergaan (zoals een HIV test en dergelijke) en gelukkig zijn ze allemaal goed uitgepakt dus ik hoef me daar geen zorgen meer over te maken Er is nu alleen het interview nog om me zorgen om te maken :/

Ik heb al bijna de hele dag een lach op mijn gezicht, ook al ben ik erg moe van het te weinig slapen van vanacht maar ok, ook dat overleven we!

Ik zal weer een nieuwe update brengen wanneer er weer nieuws is (of wanneer ik weer wil schrijven).

Welkom bij het eerste bericht in onze nieuwe blog!

Alhoewel, ik weet nog niet zeker of dit het eerste bericht blijft. Ik had voorheen een andere site met een blog waar ik soms berichten plaatste zoals mijn vakantie in China in 2006 en ik vraag me af of ik die berichten nu ook hier zal gaan plaatsen (met de oude datums en foto’s uiteraard) zodat het lijkt alsof ze hier destijds geplaatst waren. Dat is iets waar ik nog even naar moet kijken en mijn gedachten over moet laten gaan. Als je er op of aanmerkingen over hebt, laat het me weten door het ‘comment’ systeem

Zoals je kunt lezen in het ‘over ons’ gedeelte van deze site, de toekomstige berichten zullen voornamelijk over onze levens samen (Michelle en ik) op Hawaii gaan, het eiland in het midden van de Grote Oceaan. En omdat ik al wat foto’s op deze site wil plaatsen zijn hier alvast een paar fotootjes van het eiland van toen ik er was (natuurlijk heb ik niet de eerste foto gemaakt ):

Zoals je kunt zien op de eerste foto, de eilandengroep ligt echt in het middle of nowhere (en nee, er is ook geen land onder het uitvergrote stukje lol). Meer foto’s zullen later uiteraard volgen

Op het moment zijn we aan het wachten op het visum zodat we kunnen trouwen en samen kunnen leven en ik kan je vertellen, het is een LANG proces.. Er zijn twee centrales (Californië (CSC) en Vermont (VSC) waar je je petitie kunt indienen en, natuurlijk, moeten wij hem indienen bij de centrale die er het langste over doet. We hebben het verzoek in januari van dit jaar ingedient en terwijl we wachten op dit eerste gedeelte van het visum verhaal (welke alleen de goedkeuring van CSC bevat, hierna zal het naar het National Visa Center in Portsmouth, NH verstuurd worden vanwaar uit ze het naar het consulaat in Amsterdam sturen, wat nog eens 2 tot 3 maanden in beslag zal nemen), zijn er mensen die hun aanvraag bij VSC hebben gedaan en hun visums al hebben. Ik weet dat de huidige goedkeuringen er dicht bij ons zitten qua datum maar nog net niet dichtbij genoeg.. Het kan elk moment gebeuren dat we onze goedkeuring hebben maar momenteel lijkt het er meer op dat ze vakantie aan het houden zijn in Californië (Ik weet dat ze dat binnenkort toch zullen hebben in verband met Memorial Day).

Ik denk dat je jezelf wel kunt inbeelden dat het wachten mij soms echt dol maakt en dat is terwijl onze aanvraag nog altijd binnen de marges zit. Wanneer ik naar andere mensen kijk, die soms al in September vorig jaar hun aanvraag hebben gedaan, dan wordt ik wel eens bang dat dit ons ook zal overkomen.. helemaal wanneer er bijna geen goedkeuringen plaatsvinden bij CSC zoals nu. Het hele proces maakt me :S maar ok, in het einde zullen we beloond worden.. Ik kan niet wachten

Ik zal meer berichten wanneer er meer nieuws is!