de green card!

Ik verders niet veel te vertellen momenteel, ik wilde alleen dit eventjes laten weten ^_^

Deze middag was ik onze M3 aan het wassen, het had de afgelopen tijd nogal veel geregend en dus was de auto behoorlijk vies geworden en was het dus hoog tijd dat hij weer een beetje op zou knappen, daarbij rij ik altijd in de BMW en Michelle normaal gesproken in de Mercedes dus vond ik het ook niet meer dan normaal dat ik ‘mijn’ (haha) auto zou wassen.

Terwijl ik hem aan het wassen was (dit doet me denken aan een raadseltje: “wat was was voordat was was was?”, ik geef je het antwoord later in dit bericht) kwam de postbode. Ik ging dus kijken of er post voor ons bij was en wat denk je, een brief van de Amerikaanse immigratiedienst. Spannend!

Die brief heb ik dus direct open gemaakt, terwijl mijn handen nog half nat waren hehe, en het volgende stond er in:

“WELCOME TO THE UNITED STATES OF AMERICA”

“This is to notify you that your application for permanent residence has been approved. It is with great pleasure that we welcome you to permanent resident status in the United States.”

En verder nog wat informatie over de kaart en dergelijke. De verwachting is volgens de brief dat de green card binnen drie weken per post zal arriveren, echter denk ik dat ik hem met een week al kan verwachten als ik de statistieken mag geloven… de statistieken zeiden ook dat ik na 8 dagen deze brief zou kunnen verwachten, wat dus inderdaad precies klopte en de statistieken zeggen ook dat de green card veelal 7 dagen na de brief binnenkomt, ik ben benieuwd maar zorgen maak ik me nu dus niet echt meer

Dit is dus echt hartstikke fijn nieuws. Als ik de kaart binnen heb dan hoeven we ons voor 2 jaar in ieder geval geen zorgen meer te maken. Het enige wat we moeten doen is zorgen dat we over 2 jaar aan kunnen tonen dat we nog steeds getrouwd zijn (eigenlijk hetzelfde als wat we nu moesten doen dus dat zal geen probleem veroorzaken) en een nieuwe kaart aanvragen.. daarna is het eigenlijk over met het keer op keer bewijzen van ons huwelijk en dergelijke want dan kom ik uit de conditionele status (deze twee jaar zijn conditioneel: ik moet getrouwd blijven wil ik hier kunnen blijven maar ja, denk je echt dat ik hier zou willen blijven als ik niet getrouwd was met Michelle? Niet echt hoor, dan zou ik liever in Nederland zijn want daar zit toch mijn familie en hier heb ik, behalve Michelle en onze ‘pinda’ niet echt veel). En als ik dan wil, kan ik over drie jaar staatsburgerschap aanvragen, dan krijg ik dus naast mijn Nederlandse paspoort ook een Amerikaans paspoort en mag ik bij de stemming van 2012 ook stemmen haha.

Goed, ik had jullie het antwoord nog beloofd, komt ie: Voordat was was was, was was is!

Denk daar maar eens over na

Dat weten we dus nog niet helemaal zeker maar we denken dat het op zich wel goed zit.

We zijn vandaag, zoals ik al eerder meldde, naar de Department of Homeland Security hier in Honolulu gegaan voor mijn greencard interview

De afspraak was om 10.15 in de ochtend maar we waren er al om 10.05. Na ongeveer 10 minuten tot een kwartiertje gewacht te hebben werd ons nummer opgeroepen en maakten we kennis met de immigratie officier die ons interview zou afnemen. De eerste indruk van deze man was erg fijn, hij maakte een niet strikte/strenge indruk maar was wat relaxter.

Als eerste nam hij ons de eed af en daarna werd uitgelegd hoe het in zijn gang zou gaan, hij zou voornamelijk kijken of alle documenten in orde waren en op basis van die documenten wat vragen stellen. Hij gaf te kennen dat er momenten zouden zijn dat er niets gezegd zou worden maar daar zouden wij ons geen zorgen om moeten maken want dan was hij bezig met het schrijven van bepaalde zaken.

Zo gezegd zo gedaan.

Gaandeweg werden ons wat algemene vragen gesteld, zoals op welk adres we wonen, wanneer we elkaar ontmoeten hebben, hoe dat dit was gegaan, wanneer we getrouwd waren, of ik kinderen had (dat was dus “ja één, maar binnenkort twee” en daarop dus gelijk de felicitaties van zijn kant) en nog meer van dat soort vragen. Eigenlijk niets bijzonders en je hoeft je er echt geen zorgen om te maken als je een bonafide huwelijk hebt, ik maakte me dus ook niet echt zorgen om die vragen.

Maar toen kwam het enge, mijn aantekening mondeling vonnis werd gepakt, hij begon het verhaal te lezen en las mijn uitleg die ik bij de aanvraag gedaan had (voor degene die niet weten waar het over gaat, ik ben ooit eens gearresteerd wegens medeplichtigheid aan diefstal, echter heb ik hier nooit aan meegedaan. Ik heb de goederen in mijn auto gehad maar was wist niet dat deze goederen gestolen waren.. eigenlijk was het dus een akkefietje van niets, maar ja, je weet maar nooit). De officier vroeg niet veel over deze documenten, behalve dan of ik nog meer in aanraking met de politie was geweest of dat dit het enige was, ik gaf dus te kennen dat er niets anders geweest is behalve dan misschien die ene keer dat ik aan de kant gezet was omdat ik te hard reed. Dat was dus niets bijzonders voor hem. Gaandeweg het gesprek wat er op volgde gaf ik te kennen dat dit geval me toch wel wat zorgen baarde over dit gedeelte maar hij gaf te kennen dat het geen probleem zou vormen en eigenlijk ook, al zei hij het niet met zoveel woorden, dat we ons geen zorgen zou hoeven te maken.

Hierna kwam wat algemene uitleg over wat er nu zou gebeuren. Hij zou de documenten verwerken en als hij dan niets geks tegen zou komen, wat hij niet verwachtte, dan zou ik met uiterlijk over een paar maanden, maar hij verwachtte uiterlijk eind april, de greencard mogen ontvangen. Hij vermeldde ook hoe we over twee jaar een permanente greencard konden aanvragen (deze is tijdelijk (2 jaar) om te zien of het echt een bonafide huwelijk is) en dat we dat binnen een bepaald tijdsbestek moesten doen. Hij vroeg ons wat documenten te ondertekenen die hier betrekking op hadden en daar bleek eigenlijk ook al uit dat er geen bezwaren waren van zijn kant. Hij zei ook dat als hij toevallig toch nog een onduidelijkheid zou ontdekken of als er een document wat ze nodig hebben zouden missen, dat ze dan contact zouden opnemen maar hoorde ik niets, zou er ook niets aan de hand zijn.

Hierna vroeg hij nog wat documenten waaruit kon blijken dat ons huwelijk echt echt was, we gaven hem daarop wat bankafschriften en ongeldig gemaakte checks waar onze namen op stonden, kopies van het eigendomsbewijs en verzekering van onze auto en nog een paar van die zaken. Dit bleek ruim voldoende te zijn. Ook hebben we hem nog twee foto’s gegeven die hij graag wilde hebben, die vervolgens ook in het dossier geplaatst werden als extra bewijsmateriaal. En daarmee was het eigenlijk gedaan, ik denk dat we een klein uur binnen hebben gezeten.

Om het zeker te weten heb ik hem nog gevraagd wat hij zelf dacht van het interview en hij meldde ons nogmaals dat we ons geen zorgen hoefden te maken, dat hij alles zou bekijken en dat we onze greencard, als er geen bijzonderheden waren, gewoon konden verwachten. Ook heb ik gevraagd of hij de EAD kaart (werkvergunning) en Advance Parole (reisvergunning) niet hoefde in te nemen en hij zei dat hij dat liever niet deed omdat, als er iets misgaat met de verzending van de greencard, dat ik dan helemaal geen documenten meer had.. lijkt me een logische verklaring.

Al met al hebben we dus niet het verlossende woord gehad van “je bent goedgekeurd” maar we denken beiden dat we ons echt geen zorgen hoeven te maken want die indruk hebben we absoluut niet van de immigratie officer gekregen.

En dan hebben we het interview dat over onze toekomst zal beslissen, het interview voor de greencard.. ben er knap zenuwachtig voor en ik moet nog een paar dagen wachten en zelfs dan is de kans groot dat we het nog niet eens gelijk te horen krijgen, ook daar kan nog 60 dagen overheen gaan als de interviewer niet zeker is van onze zaak, dat is in ieder geval iets wat ik af en toe op een immigratie forum lees

Nee, leuk is anders, ik zou willen dat het al vrijdag was maar ja, dat duurt nog twee daagjes. Ondertussen ben ik alles bij elkaar aan het rapen, het wordt een heel pakket wat we mee zullen zeulen. Ik hoop dat we alles in orde hebben zodat daar niets op aan te merken is. En sja, het feit dat we nu zwanger zijn lijkt me toch wel het beste bewijs van een ongoing relationship en van een huwelijk in good faith.

We zullen zien, ik hou jullie op de hoogte!