Nou, zoals ik net al even getweet had, heb ik dus de vergoeding binnen voor de nieuwe kinderwagen. Dat is dus netjes en fijn om te weten. Hoe het verhaal echter verder is verlopen na het eerste deel van dit verhaal (klik!) zal ik nu vertellen

Ok, we moesten dus eerst richting het immigratie deel van Seattle-Tacoma Int. Airport. Hier stond een aardige rij mensen te wachten, eigenlijk zoals altijd wel het geval is. Ik mocht gelukkig aan de ‘US Citizens’ rij aansluiten, omdat ik de begeleider was van een Amerikaans staatsburger: Isabella, en dat was wel fijn want die rij was wat sneller. De immigratie officier vroeg een paar simpele vragen, zoals hoe lang ik uit de VS geweest was, hoe oud Isabella was en nog een paar van die vragen. Ik moest mijn vingerafdrukken geven van een hand en er werd een foto gemaakt van me: eigenlijk het standaard gebeuren. Daarna konden we door naar beneden, naar de bagage afhandeling.

Terwijl we op onze koffers aan het wachten waren (die moet je namelijk bij binnenkomst in de VS altijd van de band halen, ongeacht of je verder vliegt) kwam de Delta mevrouw weer naar mij toe, om te zeggen waar ze stond. Ik haalde de koffers van de band en wilde met de vrouw van Delta (of zou ik meisje moeten zeggen? Ze heeft dezelfde leeftijd als ik heb, denk ik haha) door de douane heen. Hier werd ik echter tegen gehouden omdat ik etenswaren bij me had, die moesten dus door een scanner heen. En wat denk je, een van de koffers werd eruit gepikt voor een nadere inspectie, die moest dus open.

Na de inspectie konden we eindelijk onze reis naar de bagage service balie verder ondernemen. We (Isabella, de vrouw van Delta en ikzelf) namen een treintje naar een ander deel van het vliegveld, waar de service balie zou zijn. Daar constateerden ze inderdaad hetzelfde als wij al eerder hadden gedaan: de wielen waren inderdaad kapot. Ze keken even in het systeem maar zeiden toen dat ze er eigenlijk op dat moment vrij weinig aan konden doen omdat Seattle niet mijn eindbestemming was, ik moest het in Honolulu claimen want dat was mijn eindbestemming. Goed, zo gezegd, zo gedaan. Ze hebben mij daar verder nog wel een kinderwagen gegeven die ik gewoon kon gebruiken, en ook mocht houden. Het was zo’n opvouw-paraplu-kinderwagen, die dingen stellen natuurlijk niet al te veel voor maar ik was er wel ontzettend mee geholpen, ik hoefde Isabella nu niet meer te dragen (geloof me maar, dat wordt behoorlijk zwaar als je een hele tijd met haar loopt, en al moe bent van de lange reis).

Na dit alles bracht het meisje/vrouw (ik ben er nog altijd niet zeker van wat ik nu moet zeggen haha) van Delta mij richting de controle (ik was namelijk uit het internationale gedeelte van de luchthaven gegaan om bij de service balie te komen) en ze zou er zorg voor dragen dat onze kinderwagen (de kapotte) in het vliegtuig naar Hawaï terecht zou komen.

Bij deze controle werd mijn handbagage weer handmatig gecontroleerd (en pas hier ontdekten ze het flesje met zeep dat ze in Nederland eerder niet gezien hadden) maar zoals ik al dacht was alles in orde. Toen dus richting de gate voor mijn vlucht naar Honolulu.

Eenmaal bij de gate aangekomen dacht ik eventjes rustig te gaan zitten en mijn moeder en Michelle te bellen via Skype… nou, geloof het maar niet hoor haha. Isabella begon fijn te huilen omdat ze honger had. Terwijl ik haar eten gaf, begon ze opeens goed te ruiken en ze werd ook erg onrustig.. juist, een vuile luier. Op naar de toiletten om haar te verschonen dus. Eenmaal bij de toiletten aangekomen bleek dat ze niet zomaar een vuile luier had, nee, alles zat onder. Ik moest haar dus van top tot teen schoonmaken en nieuwe kleren aandoen.. hoera! Haha. Ik was blij dat ik reserve kleren bij me had in de handbagage.

Eenmaal klaar met dat alles ging ik terug naar de gate, en ging ik verder met het eten geven aan Isabella. Toen ik daar eenmaal mee klaar was, kon ik eindelijk even de tijd vinden om mijn moeder en Michelle in te lichten dat ik enkele uren daarvoor veilig geland was op de luchthaven. Ik kan je zeggen: ik was blij dat ik een overstaptijd had van 4 uur, die had ik ook echt nodig.

Na een tijdje gezeten te hebben moest ik zelf naar het toilet, en na dat bezoek keek ik op de borden en zag ik dat mijn vlucht van een andere gate zou vertrekken… oeps, dat had ik niet eerder gezien (en dat had ik wel moeten controleren toen ik in Seattle aankwam!).. gelukkig zag ik het op tijd. Ik dus naar die andere gate, en toen ik daar aankwam konden we na een minuut of vijf aan boord gaan van het vliegtuig.

Mijn vlucht was met Alaska Airlines #859, richting Honolulu. Ik wist dat ik de kans had dat de derde stoel naast mij en Isabella vrij zou blijven, maar of het ook daadwerkelijk zo zou zijn kon ik alleen maar hopen.. vaak komen in de VS op het laatste moment nog mensen bij een vlucht, die hebben dan niet op tijd kunnen boeken of zo en die gaan dan op het laatste moment nog bij omdat ze stand-by staan. Ik had echter geluk: de stoel bleef vrij en ik had dus fijn een hele rij voor mezelf en Isabella. Dat was erg aangenaam kan ik je zeggen. Isabella sliep vrijwel de gehele vlucht en ik heb toen ook gelukkig nog een paar keer mijn ogen kunnen sluiten voor een paar hazenslaapjes.

We kwamen een half uur voor op schema aan in Honolulu, en bij de bagage afhandeling zagen we Michelle na drie weken weer. Ik kan je zeggen dat Michelle erg blij was om ons weer te zien, en wij natuurlijk om haar te zien!

Nadat we onze bagage hadden zijn we naar de bagage service balie gegaan in Honolulu, waar een aardige vrouw (dit keer dus wel een vrouw haha) ons hielp. Ze had echter wat problemen met de computer en kon ons dus niet geheel helpen. De vraag was dan ook om een dag later terug te komen om het geheel in orde te maken, wat we dus ook deden. Ze zei wel dat we gewoon een nieuwe kinderwagen konden kopen en dat we het bonnetje mee moesten nemen zodat ze dat konden vergoeden. Dit was fijn om te horen, we zouden het dus sowieso vergoed krijgen als ik haar moest geloven. Goede hoop dus!

De dag erna, op woensdag, zijn we dus (overigens met een flinke jetlag) met het bonnetje van de nieuwe kinderwagen weer terug naar het vliegveld gegaan om de claim af te wikkelen (overigens hadden ze onze kinderwagen niet meer, we moesten dus een andere uitkiezen.. erg jammer want de onze had juist zo’n leuk motief). Daar konden ze toen opeens de eerste claim niet meer terugvinden.. ehmm. dat werd dus even zweten want wie wist wat er nu dan gezegd zou worden.. voor hetzelfde geld wordt er gezegd: jammer dan…

Gelukkig bleek dat niet waar te zijn. Na enige tijd wachten kwamen ze met de mededeling dat we een cheque zouden krijgen voor het volledige bedrag, maar die cheque moest door twee supervisors ondertekend worden en diezelfde supervisors hadden elders op het vliegveld een medisch noodgeval. We mochten er op wachten, maar we konden ook (met bewijs) de dag erna terugkomen voor de afwikkeling. Het leek ons dus het verstandigste om de dag erna (vandaag dus) terug te komen om het af te wikkelen.

Vanmorgen ben ik dus weer opnieuw naar het vliegveld gegaan, en daar heb ik een mooie cheque van Alaska Airlines mogen ontvangen voor het volledige aankoopbedrag van de kinderwagen.

Nu zul je het misschien een beetje raar vinden dat Alaska Airlines ons deze cheque geeft voor de kinderwagen, maar het is dus zo dat we met Alaska Airlines als laatste gevlogen hebben en de maatschappij waarmee je als laatste vliegt, die is schijnbaar verantwoordelijk voor de bagage (vandaag dus ook dat Seattle ons niet kon helpen, denk ik). Sja, ik weet het, het klinkt een beetje vreemd, maar zo zijn de regels blijkbaar. Ik vind het allang best, zolang het maar vergoed is.

Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat ik blij ben hoe het is verlopen. Het is jammer dat de kinderwagen kapot is gegaan maar ze hebben het uitermate goed opgelost. Zowel Delta Airlines als Alaska Airlines hebben ons heel goed geholpen op de momenten dat we de hulp nodig hadden, en dat mag best gezegd worden

Voor nu kan ik alleen maar zeggen dat ik heel erg moe ben, de jetlag hakt er momenteel behoorlijk in haha.

Ja, je leest het goed: piraten in Hawaï, maar het is minder erg dan dat het lijkt hoor

Eerder vandaag (18 jan) is namelijk bekend gemaakt dat de nieuwe Disney film “Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides”, de vierde Pirates of the Caribbean film, deze zomer in Hawaï gefilmd zal gaan worden. Ze zullen op zowel Oahu (ons eiland), als op Kauai gaan filmen. De film zal vervolgens in de zomer van 2011 uitkomen.

Wat ik me wel afvraag is, hoe lang kunnen ze ‘of the Caribbean’ nog volhouden als ze hier gaan filmen? Het Caribisch gebied ligt in de Atlantische oceaan, Hawaï ligt aan de andere kant van de wereld, in de stille oceaan.. Het lijkt me eerder dat ze het dan “Pirates of the Pacific” mogen gaan noemen haha. Then again, het is wel ’stranger tides’, dus vreemde getijden, en Hawaïaanse getijden zijn natuurlijk de Caribische niet..

Ach ja, Pirates of the Caribbean zijn leuke films om naar te kijken vind ik, ik ben benieuwd of we bekende delen van ons eiland zullen zien, en of we überhaupt iets van het filmen zelf mee zullen krijgen.

Ik las vandaag trouwens ook dat de vorige film, “At World’s End”, ook voor een klein deel hier gefilmd is, namelijk op Maui en Molokai. Dus eigenlijk gingen ze hier al de mist in haha.

Hawaï is goed bezig in de filmbusiness, er worden geregeld films en series opgenomen, er zijn er zojuist een paar afgerond (waaronder “Hereafter” van Clint Eastwood met Matt Damon), en er komen nog andere aan (zo is bijvoorbeeld “The Descendents”, een film van Alexander Payne met George Clooney zojuist begonnen met voor-productie). Ik moet zeggen dat ik het vaak best wel leuk vind om bekende plekken, en helemaal mijn woonplaats, in diverse films terug te zien.. je krijgt dan vaak zo’n “hé, dat ken ik” reactie.

Hmm.. misschien moest ik maar eens een ooglapje en een houten been ergens vandaan zien te vissen voor Isabella en zien of ik haar als piraat kan door laten gaan als extra in Pirates of the Caribbean haha!

Het had eigenlijk al een tijd lang koeler moeten zijn hier op Oahu, maar door de Kona winden (Kona is een plaatsje in het zuid-westen van Big Island, en de winden komen dan uit die richting) was het hier de afgelopen weken, of eigenlijk maanden, veel warmer en droger dan het had moeten zijn. De wind bracht vaak ook ‘vog’, wat eigenlijk een soort van vulkanische smog is, waardoor de hitte dus nog meer voelbaarder was (dit weer omdat op Big Island een actieve vulkaan te vinden is). Lange tijd was het dus gedurende de dag nog tegen de 30 graden aan, en in de avond zakte het vaak niet verder dan ergens in de 22-25 graden (laat ik erbij zeggen: op ons gedeelte van Oahu, hier is het namelijk warmer en droger dan de andere kant van het eiland).

Maar goed, sinds gisteren is het een stuk koeler. De trade winden (handelswinden?) zijn nu weer aanwezig, die komen van precies de tegenover gestelde kant (vanuit het noord-oosten), en brengen koelere lucht met zich mee. En dat is nu precies wat we vandaag en gisteren hebben gezien. Vandaag en gisteren is het niet boven de 25 graden geweest, en in de nacht is het zelfs onder de 20 graden geweest.

Ik heb het al eens eerder gezegd, vergeleken met hoe het weer nu in Nederland is, is dat weer van ons natuurlijk nog hartstikke fijn, maar als je hier eventjes zit, aan de warmte gewend raakt, en binnen in huis de ramen niet dicht kan doen, dan kan het vrij koud aanvoelen zo in de avond.

Overigens was het een aantal dagen geleden ook erg koud aan de noordkant van dit eiland. Het was (ok, het was niet op zeeniveau maar op ongeveer 300-400 meter hoogte) slechts 13,5 graden.. Ik heb had het raam van de auto even opengezet, nou, ik kan je zeggen dat ik mijn hart vast kan houden voor straks in Nederland, wat zal ik het koud hebben haha.

Het lijkt er momenteel dus op dat de winter eindelijk in Hawai’i is aangekomen. Ik ben benieuwd voor hoe lang hahaha.

Trouwens, nog even het laatste nieuws over de huizenmarkt, we hebben besloten om even te wachten met kopen, en eventueel verkopen, tot nadat ik weer terug ben uit Nederland. Michelle wilt liever geen besluiten maken als ik er niet bij ben, en dat kan ik me ergens wel voorstellen. Dus alles staat momenteel on-hold

De tijd vliegt, vandaag ben ik exact een jaar in Hawaï. Op twee oktober 2008, om omstreeks kwart over acht in de avond landde ik op de luchthaven van Honolulu. Heb ik Nederland gemist het afgelopen jaar? Ja, zo af en toe wel, maar het missen is mij gelukkig heel erg meegevallen, des te meer omdat ik vroeger altijd heel sterk een gevoel van heimwee had, zo erg dat ik er zelfs ziek van kon worden. Maar dit jaar, ver weg van Nederland, viel me dat reuze mee. Desalniettemin verheug ik me er toch wel weer op om mijn familie weer te kunnen zien hoor, haha.

Hier dan het vervolg van de foto’s en dergelijke van mijn vorige post, nu met foto’s, en een filmpje, van de show van de Thunderbirds, het demonstratie squadron van de Amerikaanse luchtmacht.

De foto’s van de open dag zelf kun je hier vinden: http://www.joosten808.com/NL/2009/09/20/wings-over-the-pacific-2009-at-hickam-afb/

Goed, nu even een andere post dan dat we de laatste tijd veel gezien hebben, geen baby nu even haha. Michelle en ik zijn namelijk afgelopen zaterdag naar een open dag, genaamd “Wings Over the Pacific”, op de vliegbasis Hickam in Hawaï gegaan.

Tijdens deze open dag waren veel vliegtuigen te bewonderen die je normaal alleen op tv of in films ziet, bij veel kon je ook naar binnen, of zelfs in de cockpit zitten. Ook waren de Thunderbirds, het demonstratie squadron van de Amerikaanse luchtmacht, aanwezig die een heel erg mooie show weggaven.

Het was echt een erg geslaagde dag, maar ik zal niet te veel vertellen in deze post, en het gewoon bij de foto’s houden. In deze post vind je de foto’s van de open dag zelf, de foto’s en een filmpje van het optreden van de Thunderbirds, kun je hier vinden: http://www.joosten808.com/NL/2009/09/21/the-thunderbirds-on-wings-over-the-pacific-2009/

Als je Servco Auto Leeward niet kent, dit is de autodealer waar Michelle vorige week woensdag haar Toyota Matrix S heeft gekocht. Servco Auto Leeward is een dealer van Toyota, Suzuki en Chevrolet in Waipahu, Hawaï, en is onderdeel van Servco Auto Centers, een groep dealers die over heel Hawaï verspreid zitten. Ze waren voorheen bekend als ‘Waipahu Auto’.

Normaal gesproken zou ik niet zo snel een post schrijven over slechte service, maar in dit geval ga ik een uitzondering maken voor Servco Auto Leeward want zowel Michelle, als ikzelf, vinden dat we hier toch best wel slechte service ontvangen hebben, helemaal als je nagaat dat we vorige week nog duizenden dollars uit hebben gegeven. En het zou misschien nog niet zo erg zijn, als iemand zich verontschuldigd had voor de slechte service bij Servco Auto Leeward de afgelopen dagen, maar ook dat is niet gebeurd. Met een beetje geluk kan ik, door middel van dit bericht, iemand anders behoeden om hier een auto aan te schaffen.

Wat is er gebeurd? Nou, zoals ik in mijn vorige post over Michelle’s nieuwe Toyota Matrix S al sprak, zou de dealer, Servco Auto Leeward in Waipahu, de ramen tinten, en zou er een autoalarm geïnstalleerd worden. Afgelopen vrijdag belden ze ons, of we de auto maandagochtend konden brengen zodat ze gedurende de maandag de ramen konden tinten en het alarm konden installeren in de Toyota Matrix S.

Omdat ik echter afgelopen maandag ook onze BMW X5 moest wegbrengen (vanwege de schade eerder), en Michelle moest werken, kwam dit niet zo erg fijn uit. Omdat dinsdag bij Servco Auto Leeward niet goed uitkwam, werd er besloten om de auto op zondag al te brengen. Dit moest echter wel omstreeks 2 uur in de middag gebeuren.. waarom weten wij ook niet, ze zijn tot 6 uur namelijk. Zo gezegd, zo gedaan.

Op maandag hebben wij niets meer vernomen van Servco Auto Leeward uit Waipahu, en we besloten dinsdag, rond de middag, om zelf maar eens te gaan bellen, we vonden het namelijk een beetje lang duren (ik zal iets verder naar onder vertellen waarom we dit vonden). Ze zeiden ons op dat moment dat er nog niets aan de auto gebeurd was en dat ze niet wisten wanneer de auto klaar zou zijn, we zouden wel gebeld worden. Dit was echter gezegd tegen Michelle, dus ik belde direct weer terug om verhaal te halen, want waarom moesten wij dan op maandag die auto daar al hebben staan? De man die ik sprak kon mij vertellen dat het een en ander in de middag zou gebeuren en rond vijf uur zou de auto klaar moeten zijn. Een paar uur later kregen we weer telefoon van ze dat we de auto om omstreeks zes uur konden ophalen. Het idee van de service ging op dat moment al een stuk naar beneden, zoals je kunt begrijpen.

Goed, omstreeks 18.15 uur kwamen wij bij Servco Auto Leeward in Waipahu aan en kregen we de sleutels van de Toyota Matrix S. Toen we in de auto zaten gingen we het een en ander inspecteren. We wilden namelijk weten of de tint op de ruiten goed was aangebracht en dat soort zaken…

Nou, ik zou je zeggen, overal zitten bubbels. Er zitten een aantal kleine bubbels maar ook een aantal vrij forse. Toen wij hierover navraag deden kregen we te horen dat dit met een paar dagen weg moest trekken. Goed, kan zijn, echter toen er bij de BMW een paar kleine bubbeltjes zaten, trokken deze na een week ook niet weg, dit moest toen ook opnieuw gebeuren, en dit was echt maar minuscuul. Het zal mij dus benieuwen.

Wij dus weer terug naar de auto, enigszins ontevreden met het antwoord, maar welwillend om het een aantal dagen af te wachten. Toen we weer bij de auto kwamen, zagen we dat een van de kappen niet goed dicht was gemaakt door degene die, vermoedelijk, het alarm heeft geïnstalleerd in de Toyota Matrix S bij Servco Auto Leeward in Waipahu. We konden dus weer terug naar binnen want de kap ging er niet zo gemakkelijk op en ik wil niet het risico lopen dat ik de auto beschadig, ik heb liever dat zij het dan doen.

Toen we de open kap lieten zien, probeerden de (ik denk) verkopers van Servco Auto Leeward het vast te zetten, maar die kregen het ook niet voor elkaar. Toen werd gezegd dat we het beste de auto nog een dag daar lieten staan, zodat ze het aan de verantwoordelijke(n) konden laten zien en dat die de kap weer vast konden zetten. Erg ontevreden over de service op dat moment (je zou toch verwachten dat ze zoiets direct opknappen), en zonder Toyota Matrix S, gingen wij weer terug naar huis.

Vanmorgen was er echter de druppel die de welbekende emmer deed overlopen. We zijn opgebeld geworden door iemand van Servco Auto Leeward, en die zei ons doodleuk dat hij de open kap niet kon zien/vinden en dat we hem maar even moesten opbellen (hij had namelijk de voicemail ingesproken). Ik belde hem rond 10 uur deze morgen terug en zei hem waar de kap was (die man heeft gewoon niet verder gekeken dan zijn neus lang was want het was echt duidelijk zichtbaar). Op dat moment had ik eigenlijk al geen zin meer om weer een keer met die man in discussie te moeten gaan dus ik liet het er maar even bij. Hij zei mij tegen het eind van het gesprek dat hij verwachtte dat het ergens vandaag wel klaar zou zijn. Waarom hij niet gewoon zei ‘we zullen dit direct in orde maken’ snap ik niet, dat zou je toch mogen verwachten. Anyways, een tijd later kregen we telefoon met de melding dat we de auto konden ophalen.

Goh, eindelijk.

Is het nu in orde? Ik denk het niet… er zitten nog altijd flinke bubbels in de tint op de ruiten (dit is een soort van film) en ik geloof echt niet dat die er binnen een paar dagen (eigenlijk morgen al, zoals zij zeggen) uit zullen zijn. We wachten af tot dit weekend, en zullen dan wellicht aan de bel hangen bij Servco Auto Leeward. Ik verwacht eigenlijk wel dat dit zal gaan gebeuren.

De reden waarom we overigens vonden dat het erg lang duurde, op dinsdag, was omdat toen we de BMW X5 achterlieten voor het tinten van de ruiten en dergelijke, het allemaal veel sneller was gegaan. Dit hadden zij in slechts een paar uur gedaan, en het zag er beter uit dan bij Servco Auto Leeward in Waipahu. Ook het installeren van een alarm heb ik meerdere keren zien gebeuren, en dit duurt ook geen dagen.

Nee, als je een afspraak maakt voor een reparatie, dan mag je ook verwachten dat je auto op die dag gemaakt wordt als dat zij zeggen. Als ze dit niet na kunnen komen, moeten ze je op z’n minst een belletje geven om erover te informeren. En als er iets niet goed gedaan is, behoor je dat direct op te lossen als dat mogelijk is (en dat was gewoon mogelijk in ons geval, daar ben ik van overtuigd). Het voelt heel sterk aan als zijnde ‘hielenlikkerij bij de verkoop, maar niet thuis zijn als de deal gesloten is’. De service voelt hier slecht aan bij ons en het is voor ons ook de laatste keer geweest dat wij ons geld daar zullen besteden, of dat iemand hier nog iemand naar hun zou doorverwijzen (dit is iets wat Michelle’s moeder altijd deed, er zijn heel wat auto’s daar dankzij haar verkocht, dit zal dus ook niet meer gebeuren).

Overigens was er vandaag iets grappigs: Michelle moest even buiten wachten bij Servco Auto Leeward, terwijl ik binnen was, en een potentiële klant vroeg Michelle hoe de verkoop en de service is gegaan. Michelle vertelde het verhaal dus zo’n beetje en de klant was al van het terrein af voordat ik weer buiten kwam. Dit geintje heeft Servco Auto Leeward dus waarschijnlijk nu al een klant gekost. Sorry, maar dat is wel hun eigen schuld lijkt me zo.

Weet je wat nu eigenlijk nog het ergste is? Dat er op geen enkel moment een verontschuldiging is aangeboden. Ik denk dat dit mij eigenlijk nog het meeste dwars zit. Dat men niet heeft geprobeerd om de fouten te herstellen en zich ervoor heeft verontschuldigd. Dit is niet zoals je een klant, die tenslotte veel geld betaald, moet behandelen. Als men graag wilt dat ik weer goed over ze zal spreken, moeten ze nu toch wel erg hard hun best gaan doen.

Dus als je erover zit te denken om een auto bij Servco Auto Leeward in Waipahu, Hawaï, te kopen, doe het niet. De verkoop gaat goed en lekker, maar de service, zoals wij hem hebben meegemaakt, is gewoon slecht. Ik vind het echt een afrader.

Momenteel hadden we in een storm kunnen zitten, wellicht geen stroom meer gehad, en in het ergste geval zelfs geen dak boven ons hoofd meer gehad. Gelukkig viel dat allemaal reuze mee: gisteren en vandaag heeft het wel de hele tijd geregend (en momenteel nog altijd), maar het valt ontzettend traag, dus ik verwacht er eigenlijk geen overlast van. Regen op deze manier is alleen maar erg fijn, het land heeft de regen echt nodig en als het met bakken uit de hemel viel, dan had nooit in de grond opgenomen geworden.

Het ergste van Felicia is ons dus gelukkig bespaard gebleven, maar ja, zijn we er dan? Nee, nog niet echt.. we hebben nog zo’n 3,5 maand te gaan, het orkaan seizoen duurt namelijk tot november. En sja, we hebben momenteel een behoorlijk onrustig gebied in de Stille Oceaan lijkt het wel:

In het eerste plaatje kun je twee mogelijke depressies terugvinden, namelijk diegene die geen omcirkelt zijn. Er is bij die depressies minder dan 30 procent kans dat er een storm vormt (maar ja, Felicia was in het begin ook een depressie met minder dan 30 procent kans), en de rode ‘L’ is een depressie die zich mogelijk tot een orkaan kan vormen.. hij blijkt echter niet echt georganiseerd te zijn, dus echt grote kans tot een orkaan is er daar gelukkig (nog) niet. Het andere plaatje is wel een storm inmiddels. In de afbeelding wordt nog gesproken van ‘ten-E’ (dit staat voor tiende depressie in het oosten van de Stille Oceaan, ten-east dus eigenlijk) maar het is een storm dus hij heeft inmiddels een naam gekregen: Guillermo. Zoals je ziet is de kans groot dat hij volgende week Hawaï bereikt (dat stukje eiland dat je ziet is Big Island). In wat voor kracht hij er zal zijn, ik heb nog geen flauw idee, ik denk dat het nog iets te vroeg is om daar een echt duidelijk beeld van te krijgen. Hij kan zelfs helemaal verdwijnen voor die tijd.

Je ziet het eigenlijk wel, de ene storm is nog maar amper voorbij, en de volgende stormen zijn al weer in de maak. Of we nog een echte orkaan mee gaan maken hier in Hawaï, ik weet het niet, we zullen het wel merken. We zorgen in ieder geval dat we goed voorbereid zijn, en dat we genoeg voorraden hebben.

Overigens is er ook ander nieuws: Michelle heeft vandaag een nieuwe auto aangeschaft. Ik zal hier later (morgen of zo) nog wel over spreken. Ik heb namelijk geen foto’s om te laten zien want Michelle heeft de auto natuurlijk gelijk mee naar haar werk genomen, gelijk heeft ze haha. Maar goed, zoals gezegd komt het volledige bericht daarover morgen of zo

Zoals ik van de week al even schreef, was er een orkaan onderweg naar ons. En zoals ik ook al schreef, werd verwacht dat ze wel in sterkte zou afnemen, alvorens ze Hawaï zou bereiken, en dat is dus gebeurd.

Momenteel wordt Felicia gekwalificeerd als een tropische storm, wat windsnelheden wilt dat eigenlijk zeggen dat de windsnelheden tussen de 63 km/h en 117,5 km/h kunnen liggen, de windstoten zijn uiteraard nog sneller. De huidige windsnelheden liggen op de 80 km/h, en dit is de gehele nacht en dag al vrij stabiel, dus dat kan nog altijd voor flinke problemen zorgen denk ik zo. Vooral voor overstromingen wordt gevreesd op bepaalde delen van de eilanden (wees gerust, wij zitten niet in zo’n gebied).

Er wordt door sommige mensen momenteel zelfs nog verwacht, of beter gezegd: niet uitgesloten, dat de storm weer in kracht kan toenemen. Dit is natuurlijk in het verleden al wel eens gebeurd, en sja, het water is hier inderdaad warmer dan waar de storm zich nu bevind, en van wat we op de weerradars kunnen zien, is er inderdaad weer meer regen en dergelijke in aantocht bij die storm.

Hier nog twee afbeeldingen, de eerste is het verwachte traject dat de storm zal afleggen, je kunt zien dat het echt recht over de eilanden heen gaat. De tweede is een foto van een tropische storm, zodat je een beetje een indruk kunt krijgen van hoe zo’n storm er uit kan zien… ziet er best heftig uit vind ik:

We zullen zien wat de storm ons zal gaan brengen, momenteel is de verwachting dat hij op dinsdag ons eiland zal bereiken, en dat het dan nog altijd een tropische storm is. We hebben ons in ieder geval goed voorbereid, als als we zonder stroom of andere voorzieningen komen te zitten, dan kunnen we ruim een maand overleven op de voorraden die we hebben ingeslagen.

Ook ben ik benieuwd wat we verder in het jaar nog mee zullen maken aan stormen en orkanen. Als je bijvoorbeeld op StormPulse kijkt, dan kun je zien dat er mogelijk nieuwe stormen in de maak zijn, ten oosten van Hawaï, en ook in het zuiden van Hawaï is het lekker onrustig. We zullen zien

Zoals ik al zei in mijn vorige post, is het mogelijk dat we volgende week weer een weekje krijgen dat we liever niet zo graag overdoen. Dit komt eigenlijk door de orkaan ‘Felicia’.

De orkaan Felicia heeft, ten tijde van dit schrijven, categorie 3 bereikt en kan mogelijk zeer snel nog overgaan naar de 4e categorie, dus eentje onder het maximale. Ze bereikt windsnelheden van 125 mijl per uur, oftewel iets meer dan 200 kilometer per uur. Om als categorie 4 bestempeld te worden, moet er nog 6 mijl per uur bij komen, dus 131 mph (oftewel 210 km/h) totaal.

Felicia is nog ver van ons bed zullen we maar zeggen, ze is ongeveer 2000 mijl van ons eiland af, en ongeveer 1800 van de hele groep eilanden, maar toch, ze komt met een snelheid van zo’n 39-57 mijl per uur op ons af en verwacht wordt dat ze maandagochtend nog maar 200 mijl bij ons vandaan is..

HIer een plaatje van waar Felicia momenteel uithangt, waar ze heen gaat en nog wat andere data:

Sja, en daar zit je dan, in een heel grote plas met water waarvan het vaste land ruim 4000 kilometer (ong 2500 mijl) bij ons vandaan is haha. Je kan nergens heen, en sja, dan kan je je wel eens heel klein gaan voelen haha.

Ach, maak ik me er echt druk om? Nee, niet echt. Natuurlijk is het iets wat je in de gaten houdt maar om nu te zeggen dat ik me echt bang maak, nee hoor. Kijk, de orkaan Felicia zal ons vrijwel zeker raken, maar wat zullen we er van merken? Ik denk dat we gewoon slecht weer voor de boeg hebben en meer niet echt, dit voornamelijk omdat orkaan Felicia nog ver weg is en tegen de tijd dat het maandag is, zal ze al wel weer flink in sterkte hebben afgenomen (althans, als je de voorspelling moet geloven). Daarnaast is het zo dat het nog bijna een week is voordat ze ons kan raken, wie weet wat er in de tussentijd nog gebeurd. Als er iets niet te voorspellen is, dan is het het weer wel.

Iets wat ik echter niet begrijp, is de overheid van Hawaï. We zitten momenteel in het orkaan seizoen (dit loopt van begin juni tot eind november), alle tekenen van El Niño zijn er, wat het kort inhoudt dat er extra orkaanactiviteit te verwachten is dit jaar, Hawaï is daarnaast over datum voor een orkaan, normaal gesproken worden ze zo nu en dan geraakt, maar dat is nu al jarenlang niet meer gebeurd wat dus kan inhouden dat het toch een keer gaat gebeuren, statistisch gezien dan. En wat wilt de overheid hier doen? Ze willen het ‘hurricane relief fund’, een fonds dat is opgericht om slachtoffers van orkanen te helpen, aanbreken om de tekorten in de staat aan te vullen. Nee, echt, hoe stom kun je zijn? Volgens de wet van Murphy zul je zien dat, wanneer ze dat fonds aanspreken, we inderdaad onherroepelijk door een orkaan geraakt gaan worden.. en dan krijg je de vraag ‘wie zal dat betalen?’… zoete lieve Gerritje? Ik denk dat die Hawaï al ruim voor die tijd verlaten heeft, evenals de verzekeraars, die dan, zoals ik het hier en daar hoor, van alles verzinnen om maar niets uit te hoeven keren (wat ik me kan voorstellen, de huizenprijzen zijn hier torenhoog).

Oh well.. we zullen zien hoe ver de orkaan Felicia komt. Het is weliswaar een risico, voor de zekerheid zullen we toch wel wat voorzorgsmaatregelen treffen, zoals extra water in huis, voedsel in blik en nog meer van dat soort zaken. Eigenlijk moet je dat soort dingen hier altijd in orde hebben, er is tenslotte een grote, actieve, vulkaan in de buurt, er zijn geregeld kleine aardbevingen door de seismische activiteit van die vulkaan, er tsunami’s komen hier ook voor, vorig jaar hebben we een tornado gezien (en volgens Michelle was er een paar weken geleden er weer eentje) en we hebben dus ook orkanen haha.

Sja, als je het zo gaat bekijken is het wellicht maar een raar iets om Hawaï het paradijs te noemen

Mocht je interesse hebben om de orkaan een beetje te volgen, hier zijn wat sites waar je dat kunt doen:

- Stormpulse (klik op Felicia).

- Tropical Pacific - Visible Loop

- National Hurricane Center

Update 05-08-09 17:30 uur: Felicia is zojuist geupgraded naar een categorie 4 orkaan, met windsnelheden tot 225 km/h (140 mph).