Gisteren hebben we onze gecertificeerde huwelijkscertificaten mogen ontvangen. Meerdere huwelijkscertificaten? Yep, we hebben meerdere kopies versnelt aangevraagd omdat ik bijvoorbeeld een kopie van het huwelijkscertificaat met apostille naar Den Haag moet sturen zodat ons huwelijk ook legaal in Nederland geregistreerd wordt (gaan we later eens verhuizen naar Nederland, dan staan we in ieder geval als getrouwd geregistreerd in Nederland), ik moet ook een kopie naar de USCIS sturen voor mijn statuswijziging (zodat ik mijn greencard kan krijgen) en Michelle had er eentje nodig voor haar naamswijzigingen (gezien dat ze nu mijn naam draagt).

Vandaag zijn we dus een beetje in de weer geweest om Michelle’s naamswijziging door te laten voeren in alle system. Zo zijn we vandaag onder andere naar één van de social security kantoren gegaan (waar het helaas een stukje drukker was dan toen ik er moest zijn) om een nieuwe social security card voor haar aan te vragen en vanuit daar zijn wij naar de DMV gegaan (Department of Motor Vehicles, oftewel de Amerikaanse versie van de RDW) die de rijbewijzen en dergelijke beheert want Michelle moest uiteraard ook een naamswijziging door laten voeren op haar rijbewijs.

Ik had deze ochtend al tegen Michelle gezegd dat, als het niet al te druk zou zijn bij de DMV, dat ik dan misschien alvast de oogtest en de schriftelijke test zou laten afnemen (je kan hier gewoon voor binnen lopen, een afspraak is niet nodig). Ik nam dus mijn social security card mee want zonder mag je namelijk niet op. Toen we aankwamen zagen we dat het niet al te druk was dus zowel Michelle als ik vulden een formulier in, Michelle voor haar naamswijziging en ik voor het Hawaïaanse rijbewijs.

Toen ik aan de beurt was (dit was vrijwel tegelijk met Michelle, alleen een andere balie) vroeg ik wat met mijn huidige Nederlandse rijbewijs zou gebeuren. Deze moesten ze ongeldig maken want in Amerika mag je niet meer dan 1 rijbewijs hebben (is op zich wel logisch) maar ik zou hem wel terugkrijgen (er wordt een gaatje in gemaakt of iets dergelijks), wat dus goed is want dan is het gemakkelijker om weer een nieuw rijbewijs in Nederland aan te vragen want ik heb dan het bewijs dat ik er eentje had, mocht we ooit naar Nederland verhuizen (was dit nu niet het geval, dan had ik gewoon een nieuwe aangevraagd nu ik hier zit onder het mom van ‘verloren’, dat schijnt heel gemakkelijk te gaan hehe, maar goed, het is niet nodig ).

Goed, ik was dus aan de beurt (wat ben ik een ouwehoer soms haha). Eerst gingen ze kijken of mijn ogen in orde was… dit was iets waar ik heel erg bang voor was want, zoals sommigen wel weten, heb ik tot mijn 15e jaar een bril moeten dragen omdat ik een heel slecht oog heb aan de rechterzijde, ik zie er vrijwel niets door. Met mijn geluk moest ik de zesde regel lezen met mijn rechteroog… ik zag dus alleen een wit vlak, voor de rest echt niets haha. Ik legde het dus uit en de vrouw achter de balie zei dat het geen probleem was en dat ik het moest proberen met mijn linkeroog en dat ging, zoals verwacht, geheel zonder problemen. Het linkeroog is gelukkig geheel in orde, daar kan ik van ver heel kleine tekst mee lezen en ik kan er afstanden mee inschatten, dus voor mij is het eigenlijk geen probleem en, gelukkig, voor die vrouw was het ook geen probleem want ik kreeg te horen dat ik geslaagd was voor mijn ogentest

Toen de geschreven test.. ik kreeg een vel met 30 vragen waarvan ik er 24 van goed moest hebben…. hahaha, ik weet het, dat is belachelijk weinig! In Nederland kreeg ik 70 vragen en mocht er 7 fout hebben, dat is een toch wel iets zwaardere test denk ik. Ook de vragen zelf waren vrij simpel vond ik (en toch zijn er geregeld mensen die zakken volgens Michelle). Het waren telkens meerkeuze vragen en, sja, als er dan een antwoord tussen zit zoals ‘dit wordt gedaan om de bestuurder lastig te vallen (te plagen)’, dan kies je dat uiteraard niet, goed, waren er nog altijd wel 3 overige antwoorden over haha.

Anyways, ik leverde na enige tijd dus mijn antwoorden in, mocht even plaatsnemen en kreeg na een paar minuten de uitslag te horen: Geslaagd

Bij navraag kreeg ik te horen dat ik maar 1 fout had, volgens die vrouw was dat best wel goed.. ik weet het niet, ik vond het erg simpeltjes allemaal, ik heb het idee dat iedere idioot een rijbewijs moet kunnen krijgen met deze vragen haha. Die ene fout weet ik denk ik wel, ik zat namelijk heel erg te twijfelen over een antwoord, typisch een vraag over iets wat je in Nederland nooit zou zien maar ach, één fout antwoord is wel te overzien hehe. Leuke ervan, vind ik zelf dan, dat ik eigenlijk niet voorbereid was, ik heb deze ochtend alleen een paar vragen bekeken die ik mogelijk zou kunnen krijgen (een stuk of en dat was eigenlijk waar ik mijn beslissing op af liet hangen of ik er klaar voor was of niet haha.

Ik heb nu dus mijn “instruction permit”, een pasje wat vrijwel hetzelfde is als het Hawaïaanse rijbewijs, alleen met de uitzondering dat ik nu dus ‘alleen zou mogen rijden mits er een volwassene naast mij van 21 jaar of ouder met een geldig rijbewijs’. Het is dus eigenlijk het bewijs wat je krijgt om daadwerkelijk de weg op te mogen te gaan en te leren hoe je moet rijden met, bijvoorbeeld, je vader, moeder of iemand anders. Voor mij is het een leuk kaartje maar voor de rest heeft het niets van waarde omdat mijn Nederlandse rijbewijs nog geldig is (totdat ik het echte Hawaïaanse rijbewijs in bezit heb). Ok, misschien is het toch wel wat van waarde… ik hoef nu niet meer met mijn paspoort rond te lopen omdat dit ook een geldig legitimatie is, en ik kan nu “kama’aina” (bewoner van Hawaï) korting krijgen op sommige dingen die voor bewoners van Hawaï goedkoper zijn, of zelfs gratis zoals sommige musea, want het is het bewijs dat ik hier woonachtig ben (Michelle’s moeder gaf me trouwens om deze reden al een Amerikaanse vlag vanmiddag, alsof ik al Amerikaan ben hahaha)

Het volgende wat ik moet doen om het Hawaïaanse rijbewijs te bemachtigen is dus het afrijden. Van wat ik er van gehoord heb zou dit ook niet veel voorstellen, soms is het alleen maar een rondje over het parkeerterrein maar het duurt nooit langer dan 30 minuten schijnbaar. Ik ben benieuwd.. ik kon morgen trouwens al gaan zeiden ze want ook hiervoor kun je (mits in de ochtend) gewoon voor binnen lopen… ik zal dat niet doen want ik moet dan de auto van Michelle’s moeder meenemen en daar moest eerst nog iets aan gebeuren (je moet namelijk in een eigen auto rijden en wat betreft Michelle’s auto, die is niet geheel legaal wat betreft de banden en donkere ruiten).

Goed, hierna zijn we ergens wat gaan eten om vervolgens weer onze excursie te vervolgen met de verschillende banken die we moesten bezoeken. Van de vier banken die we bezochten konden we helaas maar bij 1 bank Michelle’s naam wijzigen. Michelle heeft namelijk bij de overige banken een gedeelde rekening met haar moeder en die moet daar dan zijn omdat ze de handtekeningen moeten updaten voor beide rekeninghouders. Daarna zijn we naar huis gegaan zodat Michelle met haar moeder de overige banken kon bezoeken voor haar naamswijziging en daarna was de dag weer zo goed als om hehe

Een dezer dagen zal ik trouwens mijn statuswijziging, werkvergunning en dergelijke aanvragen. Morgen gaan we hiervoor pasfoto’s maken, als ik hier meer over weet, of over iets anders, dan zal ik dat uiteraard laten horen

Het is weliswaar nog niet zo lang geleden sinds ik voort het laatst geschreven heb maar het leek me een goed idee om toch even een update te doen want er hebben toch nog wel wat gebeurtenissen plaatsgevonden de afgelopen dagen

Zo hebben wij afgelopen zaterdag ons huwelijksfeest gehad dat door Michelle’s moeder was georganiseerd. In eerste instantie wilden wij het hele gebeuren gewoon klein houden maar ja, we ontkwamen toch echt niet aan een feest haha. In eerste instantie zag ik er best wel tegenop, vooral omdat ik natuurlijk niemand kende maar het viel uiteindelijk allemaal reuze mee, ik vond het hartstikke gezellig en nu heb ik zo’n beetje iedereen hier op het eiland wel gezien, haha, ok, niet iedereen op het eiland maar wel de familieleden en kennissen die hierop het eiland wonen. Ik denk dat er ruim 60 man aanwezig was hehe.

Het feest vond plaats bij ons thuis; gedeeltelijk in de carport, gedeeltelijk aan de zijkant van het huis onder een afkapping en gedeeltelijk in een tent die opgezet was. Gelukkig was alles overdekt want het weer was echt niet geweldig, het was een beetje alsof ik Nederland niet verlaten had afgelopen weekend want het regende continue (het was alleen wel warmer dan dat het in Nederland zou zijn haha). Ook was er veel eten, waaronder Filipijns eten en Hawaïaans eten, maar bijvoorbeeld ook een geroosterd varken zoals je op de volgende foto kunt zien:

Ook was het hekwerk versiert met wat planten en zogenoemde Tiki Torches (fakkels). Al met al was het best een leuk gezicht en heb ik het goed naar mijn zin gehad maar, zoals ik al zei, was het erg jammer dat het continue aan het regenen was het afgelopen weekend.

En nu ik het toch over het regenen heb, het is hier ook zo dat wanneer het regent, je ook echt niet ver meer kunt kijken en het eigenlijk wel lijkt of de wolken erg laag hangen, die indruk krijg ik namelijk als ik het vergelijk met Nederland. Zoals je bijvoorbeeld bij de volgende foto kunt zien is het geheel grauw:

Zoals je kunt zien lijkt het niet echt op een foto die je zou verwachten op Hawaï te nemen hehe. En zoals ik zei over de laaghangende bewolking, normaal gesproken zou je de bergen (het begin op zijn minst) moeten kunnen zien maar dat zie je bij dat slechte weer echt niet, alle bergen (in alle richtingen overigens) zijn compleet verdwenen in de wolken (Michelle zei me vorig jaar al dat je soms je mistlampen aan moest doen bij dat soort weer als je in de bergen reed, ik kan het me zo voorstellen).

En nu we toch over dingen hebben die niet echt bij Hawaï passen (of in ieder geval volgens onze Europeesche opvattingen over Hawaï), wat dacht je van de volgende foto’s?

Dat vind ik toch niet echt passen in mijn vroegere opvattingen over Hawaï.. en elke keer als ik in dat gebied ben (dat ben ik weliswaar niet vaak maar zo af en toe wel) dan krijg ik het idee niet op Hawaï te zijn maar eerder in Noord Amerika of ergens in Noord Europa. Ik zie wel dat de bomen en planten en zo anders zijn dan in Nederland maar juist het feit dat er toch een soort van naaldbomen hier voorkomen (en ja, ook de dennebomen zoals wij ze kennen komen hier (gefokt) voor) en ander soort bomen dat je niet hier verwacht, maakt het toch best wel apart.

Ik zei het al eerder tegen mijn moeder, eigenlijk heb je op Hawaï bijna de hele wereld in het klein, je kan hier sneeuw vinden (op de hoogste berg (vulkaan) van Big Island, op zo’n 4 kilometer hoogte), je kan hier regenwouden vinden, bossen, woestijnachtig gebied en ga maar door. Er zijn gebieden waar het 360 dagen regent en er zijn gebieden die in een heel jaar misschien 1 of 2 dagen regen hebben. Er is hier zo veel variatie in de natuur, het is echt ongelooflijk.

Maar goed, we waren bezig om wat dingetjes te beschrijven van wat er zoal de laatste dagen in ons leven is voorgevallen. Afgelopen zaterdag is mijn social security nummer binnen gekomen, wat ik best snel vind (vind ik niet erg hehe).. echt leuk is het niet want nu ‘mag’ ik ook belasting gaan betalen in de VS maar goed, zonder dit nummer kom ik niet echt ver in Amerika, je hebt het bij zo veel dingen nodig.. bij het aanvragen van je rijbewijs, om werk te mogen aanvaarden (mits je een werkvergunning hebt), het aanvragen van bepaalde documenten in het emigratie proces, een bankrekening te openen en ga zo maar door.

Met mijn nieuw, pas verkregen social security nummer zijn we gisteren trouwens naar ‘the bank of Hawaii‘ gegaan om mij toe te voegen als rekeninghouder aan een van Michelle’s bankrekeningen. Op deze manier kan ik namelijk krediet gaan vergaren (als je iets nodig hebt in Amerika dan is het niet alleen je social security nummer maar zeer zeker ook een krediet historie, het is alleen wel een lang verhaal om uit te leggen dus begin ik daar eventjes niet aan hehe) en andere dingen doen zoals geld uitge.. ik bedoel sparen.. hahaha

Ook ben ik vandaag toegevoegd aan Michelle’s lidmaatschap van de Costco en heb ik daar nu mijn eigen klantenkaart van. Dat vind ik een geweldige zaak, het lijkt een beetje op de Makro in Nederland.. Het is erg groot, heeft ook veel grote stellages, je moet lid zijn om binnen te komen en je koopt veel dingen in bulk in waardoor het soms veel goedkoper kan uitpakken (en soms ook niet, ook net zoals bij de Makro haha).

We houden ons wel aardig bezig zoals je leest, binnenkort gaan we eens echt bezienswaardigheden bekijken want we hebben nog aardig wat dingen op ons verlanglijstje staan.. om eens wat te noemen: ‘Iolani Palace, Sea Life, de North Shore, en zo zijn er nog tal van dingen die we willen zien of willen doen maar daar hebben we gelukkig alle tijd voor

Vanmorgen zijn we westwaards gegaan, richting Kapolei, waar ik een aanvraag ging indienen voor een social security nummer (de Amerikaanse variant van een persoonsnummer of een sofi-nummer) bij de SSA, de Social Security Administratie.

Ik heb dit nummer nodig om bijvoorbeeld een rijbewijs te kunnen krijgen (ik heb een Nederlands rijbewijs maar dat is in de staat Hawaï maximaal een jaar geldig na binnenkomst in Amerika, plus een rijbewijs is een geldige legitimatie hier net als een ID kaart), om een bankrekening te kunnen openen, verzekeringen af te kunnen sluiten, belastingen te kunnen betalen (yippie :P) en er zijn eigenlijk zoveel dingen die het hebben van een social security nummer noodzakelijk maken.

Het aanvragen was vrij simpel, ik had een aanvraagformulier bij me, mijn legitimatie en nog wat andere papieren maar die bleek ik uiteindelijk niet nodig te hebben, het aanvraagformulier en mijn paspoort bleek voldoende te zijn. Na een minuut of 20 gewacht te hebben was ik aan de beurt en na een korte tijd kreeg ik te horen dat mijn social security kaart binnen twee weken toegestuurd zou worden.

Hierna zijn we richting Chinatown in Honolulu om te kijken of we daar nog een witte hula shirt konden vinden; ik wil er namelijk eentje voor ons huwelijk aanstaande maandag. Op onze weg richting de stad komen we altijd langs Pearl Harbor waar de laatste tijd een soort van grote bol op pijlers in het water ligt, het is een soort van grote radar installatie, we hebben er een foto van gemaakt vanaf de snelweg:

Het lijkt misschien wat klein op de foto maar hij is echt heel erg groot.

Anyways, we zijn naar Chinatown gegaan en hebben daar inderdaad een wit Aloha shirt kunnen vinden. Het is ongelooflijk maar we waren er echt al sinds dat ik hier ben naar op zoek, om de een of andere reden waren ze allemaal uitverkocht bij alle andere zaken.

Omdat we toch in Chinatown waren zijn we daarna naar een restaurant gegaan waar we bij een ‘echte’ Chinees hebben gegeten. Nu klinkt het nogal raar misschien om ‘echte’ Chinees te zeggen maar we noemen het zo omdat ze daar juist de echte gerechten uit China hebben en niet de standaard bami met babi pangang en zo, wat meer westers dan Chinees is (ik geef toe, het is daarom niet minder lekker, maar toch, ik vind het ‘echte’ Chinese eten ook niet mis).

Daarna gingen we terug naar huis en onderweg kwamen we erachter dat op mijn ontvangstbevesting van mijn social security nummer aanvraag een verkeerde postcode stond. Ik dus naar naar het kantoor van de social security bellen om te horen wat ik moest doen en ben, nadat ik Michelle thuis had afgezet (haar moeder moest weg dus ze moest op de patienten passen), terug naar Kapolei gereden.

In plaats van de twintig minuten wachttijd eerder vandaag had ik nu minder dan een minuut wachttijd omdat er verder niemand anders was (de mensen voor mij waren net weggegaan). Ik legde het verhaal uit en het was geen probleem, het werd in orde gemaakt en ik kon weer terug naar huis. Onderweg naar huis heb ik nog een paar foto’s gemaakt van de omgeving waar ik in reed (terwijl ik reed, dus het is mogelijk dat het soms wat wazig is):

De eerste twee foto’s zijn genomen van de bergen, of het begin van de bergen, aan de westkant van Oahu.. deze bergen zie ik elke morgen wanneer ik wakker wordt (een beetje meer van de zijkant waardoor het groter en langer is), de derde foto is de weg die ik nam richting Waipahu en in de verte kun je de bergen zien aan de oostzijde van Oahu. Hier nog wat foto’s:

Op de eerste foto kun je, mits je goed kijkt, Honolulu zien liggen aan de uiterst rechterzijde, ook kun je dat radar ding zien aan de rechterkant. In de tweede foto kun je Pearl City en weer in de verte de bergen van de oostzijde van Oahu zien en de laatste foto is waar je Waipahu binnen komt aan de zuidwest kant, een beetje de drukke kant van Waipahu waar wij dus niet wonen (wij zitten aan de oostzijde). Ook kun je zien dat het hoog nodig tijd wordt dat het regenseizoen begint (volgens mij is dat al begonnen de afgelopen week want er is al aardig wat regen gevallen de afgelopen dagen (denk je er vanaf te zijn als je Nederland uit bent haha)), het gras kan wel wat water gebruiken.

Goed, nu dus twee weekjes wachten en ik kan op voor mijn Hawaïaanse rijbewijs, kan ik mijn verandering van status aanvragen, en kunnen we al die andere dingen aanvragen. Maar eerst ons huwelijk aanstaande maandag