Vandaag waren we aan de North Shore omdat we trek hadden in ‘Garlic Shrimp’ (garnalen met knoflook), welke heerlijk waren overigens (ik stink nu alleen erg uit mijn mond haha), en op onze terugweg kwamen we bij Waimea Beach waar ik een paar korte filmpjes wilde maken.

Terwijl we nog in de auto zaten zag ik opeens van uit mijn ooghoeken water omhoog spuiten in de oceaan. Ik keek nog eens en zei het ook tegen Michelle die het niet direct zag en het kwam weer. Ik wist vrijwel zeker dat dit wel walvissen moesten zijn, het is tenslotte nog (niet voor lang meer) het walvis seizoen en ik besloot om de camera te pakken omdat we daar toch aardig mee moesten kunnen inzoomen.

The result? You can find it on Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=4Qky98HxQjA

Het is helaas een kort filmpje, dit komt omdat we het maar eventjes zagen nadat we aan het filmen waren. Ook schut het beeld nogal heen en weer maar dat komt omdat het erg ver van ons verwijderd was en ik dus veel ingezoomed had zodat het allemaal goed duidelijk zou zijn… Hoe dan ook, ik vond het nog altijd erg interessant en leuk om dit zo te kunnen zien. Het is best bijzonder vind ik

Gisteren zijn we naar de North Shore gegaan omdat er flinke golven voorspelt waren (9 tot 10 meter op het hoogste punt) en er ook een surfkampioenschap plaatsvond aan de North Shore.

Eenmaal aangekomen aan de North Shore bleek dat het inderdaad aardige golven in de zee te zien waren. De golven breken voor het meerendeel al voor de kust en dit komt eigenlijk omdat het eiland rondom een koraalrif heeft. Het neemt niet weg dat er nog altijd aardige golven tegen de kust aan beuken maar voor het meerendeel breken ze al voor de kust. Niet overal overigens, maar dat vertel ik zometeen wel

Goed, eerst maar eens wat fotootjes van de kust bij Haleiwa:

De eerste foto laat helaas niet echt zien dat de golven die je ziet ook daadwerkelijk van redelijk formaat zijn. Het is nogal moeilijk om dat echt goed vast te leggen met een normale digitale camera, zonder de telescooplenzen die professionele mensen gebruiken. Als je goed kijkt bij de tweede foto kun je een surfer zien staan op zijn surfboard. Wellicht dat de golven nu iets groter lijken. Al met al denk ik dat de golven hier zo rond de 3 meter waren.

Na hier even te staan kijken zijn we verder gereden richting Waimea Bay. In Waimea bay kun je normaliter veel zwemmers zien en springen er heel wat mensen van een rots daar afspringen, maar niet vandaag, daar was het water ‘iets’ te wild voor. Ik zal eerst even een foto laten zien van die rots waar mensen vanaf springen, dan heb je namelijk een soort van referentiepunt:

Als je goed kijkt op die foto, dan kun je op die rots een aantal mensen zien staan (je kan er het beste even op klikken om hem te vergroten en zelfs dan zijn het nog kleine streepjes). Het is alleen even om te demonstreren hoe hoog die rots is. Ik denk dat hij zo’n 9-10 meter boven het water uitsteekt.

Goed, dan hier de foto’s van gisteren:

Het lijkt misschien alsof we redelijk dicht bij het water staan, maar dat was niet echt zo, ik denk dat we zo’n 10-15 meter van de waterlijn afstonden (en nog kregen we af en toe natte voeten van het water wat tegen de kust omhoog rolde). We konden het eigenlijk ook niet, ok we konden het wel maar er stonden overal waarschuwingsborden zoals verboden te zwemmen en dergelijke en ook werden er met regelmaat mensen (vooral mensen met kinderen) gewaarschuwd voor de gevaren via de luidsprekers door de lifeguards. Goed, hier nog wat fotootjes:

Zoals gezegd is het bijna aan de gehele kust zo dat de golven al enigszins voor de kust breken, op de bovenstaande foto’s was dat dus niet het geval, ze komen in Waimea behoorlijk dichtbij. Het naar de kust door het strand toelopen was op zich ook al een belevenis, het strand loopt aan het einde namelijk wat schuin af waardoor je de waterlijn niet kunt zien en het soms leek dat de golven ontzetten dichtbij waren en echt vlak voor je neus kapotspatten.

De andere kant van de baai was iets minder spectaculair vond ik zelf, daar zaten ook wat surfers in het water. Wellicht dat het was omdat de golven daar weer voor de kust braken en dus niet dichtbij en dat het daardoor wat minder spectaculair leek.

Hierna zijn we weer een stukje verder door gereden en we merkten dat het bij de ‘Pipeline’ een stukje drukker was wat bezoekers betreft. Er waren daar ook een aantal surfers actief (die zijn er natuurlijk dagelijks maar ach) vanwege de mooie golven die ze daar hadden:

De foto’s zijn allemaal zo ver mogelijk ingezoomed maar helaas was het niet mogelijk om de surfers nog dichterbij te brengen. Het is niet echt verwonderlijk dat ik daar een paar mensen zag staan met camera’s die telelenzen hadden van zo’n 50-75 centimeter lang, je hebt die echt nodig haha.

Hierna zijn we naar Sunset Beach gegaan waar een surfkampioenschap aan de gang was. Hier hebben we helaas geen foto’s gemaakt want het was echt te ver van de kust af, met het blote oog was er wat te zien maar je zou eigenlijk een verrekijker moeten meenemen (en ik was de mijne vergeten) om het goed te kunnen volgen daar. Veel spectakel was er daardoor helaas niet en zijn we ook niet al te lang gebleven.

Omdat het inmiddels 13.45 uur was, besloten we om richting het zuiden terug te keren want we moesten Stain ophalen in de stad omdat ze een operatie had gehad. Over Stain zal ik wat later vertellen in een nieuw berichtje, voor nu zal ik je de foto’s laten zien die Michelle heeft genomen tijdens de terugrit:

Afgelopen woensdag zijn we weer op een field trip gegaan, dit keer zijn we richting North Shore gegaan om daar te ontbijten (haha, even naar de andere kant van het eiland gaan om te ontbijten hehe). We wilden namelijk naar Giovanni’s Shrimp Truck om daar echt overheerlijke ‘Garlic Shrimp’ te eten (knoflook garnalen). Ze zijn niet bepaald goedkoop (ik bedoel, 12 dollar voor 12 garnalen is niet echt wat je noemt goedkoop, toch?) maar ze zijn oh zo lekker en het echt waard om eens in de zoveel tijd te bezoeken.

Op onze weg daar naar toe hebben we uiteraard een paar foto’s gemaakt, helaas zijn sommige foto’s een beetje wazig maar dat komt omdat ze veelal door Michelle gemaakt waren terwijl ik reed. Ik zal proberen een soort van foto verslag te doen

Allereerst natuurlijk de trip naar de North Shore zelf natuurlijk, zoals je op de foto hieronder kunt zien gaat dat veelal over nogal kale stukken land. Eigenlijk rijd je hier door de vroegere suikerriet en ananas velden, er wordt nog wel wat verbouwd maar niet zo heel erg veel meer:

Terwijl wij naar de North Shore gingen kwamen we, geheel onverwachts, in een soort van file in de middle of nowhere. We hadden echt even zoiets van wat nu dan tot dat we in de verte borden zagen staan dat er aan de weg gewerkt werd. Goed, we hebben dus zo’n half uur, als het niet langer was, stil gestaan in het midden van eiland, eigenlijk in het midden van niets, want alles is eigenlijk ver weg vanuit dit punt hehe.

Daarna kwam de North Shore in zicht, het zij nog steeds een behoorlijk eind rijden haha. De weg die je op de volgende foto’s kunt zien is een vrijwel rechte weg, met soms wat flauwe bochten, die van enkele honderden meters hoogte naar zeeniveau gaat.

Eenmaal beneden op zeeniveau kom je in Haleiwa aan, een surfersdorpje dat ook in veel surffilms voorkomt. Als je veel in het zuiden bent geweest en opeens in dit dorpje komt (of ergens anders op de North Shore) dan merk je vrij snel een andere mentaliteit bij de mensen maar ook een ander soort bebouwing van huizen en dergelijke. Een gebouw in de stijl zoals op de volgende foto zie je vrij veel terugkomen aan de noordkust van Oahu:

En als je toch in Haleiwa bent moet je natuurlijk langs Matsumoto’s grocery store gaan, waar ze shave ice verkopen. Helaas vonden zowel Michelle als ikzelf de shave ice dit keer erg tegenvallen bij Matsumoto, volgens ons was hij vorig jaar veel beter en vinden wij het winkeltje in Pearl City, waar wij geregeld shave ice halen, eigenlijk vele malen lekkerder maar goed, Matsumoto mag desondanks niet ontbreken. Terwijl wij de shave ice zaten te eten zag Michelle opeens een Gecko, die ik gefotografeerd heb maar helaas wat wazig is geworden (ik en mijn trilhanden):

Geckos zie je hier eigenlijk best geregeld, dat wilt zeggen, we hebben er momenteel eentje in ons huis zitten die zo nu en dan tegen de avond tevoorschijn komt. Ik denk om voedsel te zoeken en omdat het dat dan wat aan het afkoelen is. We laten hem ook gewoon lekker zitten want hij is geheel ongevaarlijk, niet eng en hij eet insecten die wij liever niet zien

Toen ik trouwens nog in Nederland was vertelde ik mijn zusje en dochtertje trouwens dat ze ook paarden op Oahu hebben. Dit wisten ze niet, maar om het te bewijzen hier een (wat wazige) foto van wat paardjes die we in de verte hebben gezien:

Goed, zoals gezegd gingen we richting Kahuku, waar Giovanni’s Shrimp Truck te vinden is. Onderweg komen we af en toe dicht langs het water zoals je ook wel op de volgende fotos kunt zien. De tweede foto is overigens een foto van Waimea Beach, een van de bekendere stranden aan de North Shore.

Helaas zagen wij geen spectaculaire golven zoals je ze hier aan de noordzijde van Oahu af en toe kunt zien, wel was het behoorlijk bewolkt op sommige momenten maar gelukkig is er geen regen gevallen die dag. Ook kwamen we nog langs een plek waar ze een surfkampioenschap aan het houden waren (we denken dat dit bij de ‘Pipeline’ was), omdat we daar nogal erg langszaam reden konden we er iets van meekrijgen maar helaas hebben we niet alles kunnen zien en zijn we zo stom geweest om geen foto’s te nemen… ach dat komt nog want we willen over een paar weken naar andere kampioenschappen toe gaan

Hierna hebben we bij Giovanni’s Shrimp Truck gegeten en met mijn stomme kop ben ik ook hier vergeten om foto’s te maken, maar je kunt een paar foto’s terugvinden op deze website. Weliswaar niet door ons gemaakt maar dat maakt niet uit dacht ik zo. Het eten was, zoals verwacht, geweldig lekker, echt de moeite waard om daar te gaan eten ook al is het wat duur.

Na het eten zijn we ‘de hoek’ van het eiland om gegaan, niet echt een hoek natuurlijk maar we gingen van de North Shore naar de Windward zijde van Oahu (ofwel in plaats van aan de noordkust te rijden, gingen we nu aan de oostkust rijden) en, eerlijk waar, zodra wij ‘de hoek omgingen’ (er was een bocht waardoor je het zo zou kunnen zien) kreeg ik een klap in mijn gezicht. Het was opeens benauwd en vochtig. De luchtvochtigheidsgraad aan de oostkust van Oahu is namelijk veel hoger en dat was gewoon merkbaar van het ene op andere moment, een best rare gewaarwording vond ik. Ook regent het aan deze kant veel meer dus, zoals je ook op de volgende foto kunt zien (die overigens op die ‘hoek’ genomen is), was er veel meer groen te bezichtigen.

We reden nu dus vanaf het noorden richting het zuiden langs de kust en ook hier zagen we weer wat paarden lopen (excuses voor wederom een wat wazige foto haha):

Ook zagen we later nog een koe aan de kust (dat wist ik dus niet dat die hier waren) die gefotografeerd werd. Misschien was dit speciaal zo geregeld of zo, ik weet het niet, het is in ieder geval de eerste keer dat ik een koe op Oahu zag. Best een raar gezicht om dat beest naast de zee te zien staan haha. Wij hebben hier ook een foto van gemaakt maar daar zie je alleen een vlek op… wellicht moet ik de volgende keer wat meer stoppen onderweg zodat Michelle wat betere foto’s kan maken haha.

Wel hebben we nog een paar andere foto’s die aan deze zijde van de kust gemaakt waren:

De eerste foto is zomaar een foto genomen wanneer je van noord richting zuid kijkt.

De tweede foto is genomen van Kualoa Ranch, waar je veel activiteiten kunt doen (ja, ook paardrijden in de bergen bijvoorbeeld). Hier moeten we nog een keer heen gaan, in de vallei die bij deze ranch hoort worden bijvoorbeeld ook veel film opnames gemaakt, zoals voor bijvoorbeeld Godzilla (de voetafdrukken zijn er nog) en andere bekende films.

De derde foto is zomaar een foto om te laten zien hoe de bergen soms geheel in de wolken gehuld zijn. Op sommige momenten was het die dag goed bewolkt en dat kun je op die foto heel goed zien.

Daarna zijn we in Kaneohe naar een winkelcentrum gegaan om daar wat te kopen (wat ze niet hadden haha) en daar zijn we ook nog even langs de dierenwinkel gegaan, waar ze naakte cavias hadden :S Wat zien die krengen eruit joh.. net varkens (misschien vandaar ook de naam Guinea pigs lol):

En daarna was het tijd om richting huis te gaan over de H3. We hadden nog verder naar het zuiden kunnen rijden, richting Diamond Head, Koko Head en veel andere bezienswaardigheden maar dat wilden we voor later bewaren. Zoals ik al zei was het soms goed bewolkt, met de volgende foto is op zich wel leuk om dat weer te geven omdat er een stukje wolk open is waar de zon doorheen kon komen en het lijkt alsof de hemel open ging om een engel op aarde te brengen, of om bijvoorbeeld een overledene richting hemel te brengen, een beetje zoals je ook wel eens in films kunt zien hehe:

En dan nu maar gelijk de laatste foto aangezien we aan het einde van de reis zijn gekomen:

Op deze foto kun je in de verte de ingang zien van de tunnel aan de snelweg H3. Aan de bovenkant kun je weer de wolken zien waar de bergen zich in verhullen. De bergen zijn op dit punt zo’n 700-800 meter hoog en gezien dat wij op zo’n 250-300 meter hoogte zaten mis je dus nog een behoorlijk stuk berg.

Daarna zijn we de tunnel doorgegaan en richting huis gegaan (na eerst nog even in de file terecht te komen omdat het spits was hehe).